The normal girl

2007-08-16T18:00:00.000+03:30

خب شاید اینو خیلی وقت پیش باید می نوشتم . اما امروز که بعد از مدتها به اسرار چند تا از دوستام اومدم که آرشیو اینجارو درست کنم ،کم کم پستهام رو هم می خوندم و خب جالب بود. انگار یه آدم دیگه که خود منه اما دو- سه سال ازم کوچیکتره و خیلی هم دوره داره از گذشته می گه و انگار که زنده است ! انگار که من یهو پریدم تو اون زمانها ، وقتی که دانشجو بودم ، تو مشهد! وقتی که اوج دلتنگیم یا یواشکی رو پشت بوم بودم یا گوشه راهرو ها یا اینکه همرو در حین درس خوندن قال می زاشتم و می رفتم کافی نت و وبلاگ می نوشتم یا نوشته های که رو کاغذ بود رو تایپ می کردم تو پست هام ! شعر هم می گفتم اون وقت ها ! و همه تابستون ها و تعطیلاتی که تا پام به تهرون می رسید از صبح تا شب بیرون بودم و با تمام وجودم خوش می گذروندم بدون اینکه نگران چیزی باشم که اوج نگرانیم وقتی بود که نزدیک برگشتنم بود و هزارتا کارهای نکرده ! همش اینجاست وقتی یه پست رو می خونم یاد یه قسمتش می یوفتم و برام همه چیز تازه می شه ! به هر حال من مدتی ننوشتم و دوباره نوشتنم از پارسال بود که تو بلاگ اسکای شروع کردم و آدرس جدیدم اینه : چرک نویسهای جادویی
این جارو دوست دارم و می خوام بمونه و رابطه بین این دوتا وبلاگم بیانگر همین حسه که هم اینجا می نویسم که بعد کجا رفتم و هم اونجا می نویسم که قبلش کجا بودم
همین
خوش بگذره

2005-05-28T10:18:00.000+04:30

آی ملت
فکر نکنین که جازدم ها و دیگه نمی نویسم . نوشتن رو دوست دارم. یه مدت از چیزی که دوست داشتم دور شدم یه مدت یه جور دیگه نوشتم که خوشم نمی یومد . حالا احتیاج به تغییر تحول دارم در رابطه با اینجا ، می خوام حال و هوای اینجا رو عوض کنم . ولی زمان اینکارو ندارم ، همچنین امکانشو و حس خلاقشو . شاید هم همه اینارو دارم و یه چیز دیگه به اسم ت.ن.ب.ل.ی هم روش . خدا داند !
یه زمانی از اینکه آدمهایی که من و می شناسن ، نوشته هامو بخونن وحشت داشتم ولی الان کاملا خوشم می یاد (حس دوست داشتنیه خود خواهیمه دیگه )
از خلق کردن خوشم می یاد . همیشه از مجسمه ساختن یا نقاشی کردن خوشم می یومده ، چون آدمها با یه حسی خلق می کردن و مخلوقشون هنر خودشون بوده و بعد اونو در معرض دید بقیه می گذارن . برای منم همینطور بود ، همه Post هایی که اینجا می نوشتم یه خلق تازه بود از هر کدوم یه خاطره جالب دارم . بعضیاشونو بیشتر دوست دارم ولی همه رو می آفریدم و می زاشتم اینجا که شما بخونین !
این حس دوست داشتنیه خلق یه موجود منحصر بفرد مربوط به خودت رو هیچ وقت ترک نمی کنم .
معمولا هر چی به ذهنم می رسه در لحظه رو می نویسم ، تغییرات کمی توش می دم و همیشه خودم از حاصلش خوشم می یاد . معمولا نوشته هام طولانیه ! (انشاهام هم همیشه چند صفحه بود تو بچگیام ! )
یه مدت زدم تو خط حرفهای عجیب غریب ِ جالب . خوشم می یومد ولی تا یه مدتی . از اینکه نوشتهام معما داشته باشن یا اییهام خوشم می یومد . اما شیرینیه سادگی رو نداشت . البته به عنوان خواننده وبلاگ یا یه وبگرد ، خودم همیشه از وبلاگهایی خوشم می یومده که بیشتر مثل خاطرات روزانه نویسنده بوده یا اونایی که داستان می نویسن . اما خودم به هیچ کدوم از این دو صورت نمی نویسم فعلا .
القصه یه مدت بر همین منوال گذشت و شد حالا که دیگه حوصله نوشته های قبلی رو ندارم . دلم برای نوشتن تنگ شده .
دوباره می نویسم،البته من بسیار دنبال یک Template جدید هستم .(هر نوع پیشنهادی رو هم از طرف دوستان خیر خواه که می خوان به این جا کمک کنن در زمینه طراحی رو می پذیرم )
و خب آخرسر هم از این تعارفها که مرسی برام کامنت گذاشتین و Scrapt و هی بد و بیراه گفتین که یعنی چی و نمی شه ننویسیو اينجا رو ببندیو ... از این حرفها (خداییش این فحشهای آخری که خوردم کاملا من رو برای نوشتن دوباره ترغیب کرد ) خلاصه که Tnks a lot

به قول سنجد بر می گردم حتما !

2005-05-09T11:00:00.000+04:30

آقا جان نیاین دیگه : تعطیلههههههههههههههه
حالا نه خیلی هم می یاین ولی همونم دیگه نیان . فعلا کرکره پایینه . هم می خوایم تعمیرات کنیم هم حوصله نداریم هم امتحان داریم هم درس خفن داریم هم پروژه .
تازش جدیدا خودم از اینایی که می نویسم اصلااااااااااااااااا خوشم نمی یاد .
اه چیه شماهام هی می یاین می خونیین به به چه چه می کنین حال آدم به هم می خوره
اههههههههههههههههههههههههههههههههه
خلاصه دیگه همینه دیگه فعلا تا اطلاع ثانوی تعطیلههههه
از قیافیه وبلاگ هم خیلی بدم می یاد
برین دیگه وایسادین چیو نگاه می کنین ؟
تعطیلهههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههه

2005-04-30T16:44:00.000+04:30

نمردیمو تو بهار بالاخره قاصدک دیدیم
یکی دیروز دیدم توی کلات
یکی هم امروز
فکر کنم دنیا می خواد قشنگ تر بشه ، که قاصدک زیاد می شه !

2005-04-27T14:53:00.000+04:30

و ما هستیم ...
در زندگی ...
باهم بی هم ...
همین اطراف
در گوشه کنار کوچه ها
لای درسها / آدمها / خیالها / دلتنگیها ...

و نفس می کشیم
فرو می بلعیم هوای تازه / بهاری / هوای نو / کهنه نو

و گوش می دهیم
صدای پرستو / صدای مهیب سکوت / صدای پچ پچ حرفهای پنهانی
صدای آهنگ وحشی / صدای گریه عاشق ...

و می بینیم
لاله های وحشی / رودخانه فصلی / اسب گاری / گنبد طلا / ابرهای بلند

و حرف می زنیم ....

و حرف نمی زنیم ....
حرف ِ حرف / حرف ِ آهنگ / حرف ِ پشت ِ سر / حرف ِ عارفانه ....

و ما هستیم
همین اطراف / کنار تنهاییها ، زیر سایه خدا
کنار همه آدمها / درسها / خیالها / دلتنگیها / پرستو ها .....................

2005-04-03T15:31:00.000+04:30

خب اینم از این .
ما می ریم مشهد دیگه که به کاروزندگیمون برسیم
13 هم خوش گذشته باشه ان شاءالله . 13 ما که خیلی خوشمزه بود و به قول دوستان هالشو بردیم !
از برگزار کنندگان و دست اندر کاران به خصوص پزندگان برنامه بسیار بسیار ممنونیم !
بعد چون اینجا یه جور دفتر خاطرات هم به حساب می یاد و بعدانا می خوایم بیام ببنیم و بخونیم بفهمییم قبلنا چی کار می کردیم به عرض می رسانم که : امسال عید 84 ما هم رفتیم سسندخ که خیلی خوب بود هم یه سفر نیمه مجردی رفتیم اصفهان و نمای جدیدی از اصفهان دیدیم که اونم باز خیلی خیلی خوب بود اینجا هم جا دارد از کلیه دست اندکاران این برنامه ها کمال تشکر را بنماییم .
دوستان لطفا دعا کنن این استاد کمی تا حدی محترم ما فردا گیر نده چون من مقشامو انجام ندادم .
دیگر زیاده عرضی نیست جز چند جمله قصار !

- جناب هاپولی می فرمایند : خوشبحال کلاغ که هر وقت دلش بخواد می تونه داد بزنه و هر جام که دلش بخواد می تونه بره !

خوش بگذره !

2005-03-29T23:35:00.000+04:30

بچه مورچه گفت :" همه اشکال من و تو این بود ، من از اول مطمئن بودم که راه ِ من و تو يکيه . تو از اولش مطمئن بودی که هرکی راه خودشو می ره .
دو تا خط موازی درسته هیچ وقت به هم نمی رسن ولی سرتاسر راه کنار همن و با هم . اما دو تا خط متقاطع یه نقطه به هم می رسن و بعد از هم دور میشن . هرکی یه سمت می ره .
من خط موازی رو بیشتر دوست دارم ! "
قورباغه شاخدار نگاش کرد و خندید .

رفت ...

2005-03-23T10:14:00.000+04:30

سلام .
خوبین
الان داشتم یه متن می نوشتم . برای اینکه بزارم اینجا . در عین حال داشتم میل هام رو هم چک می کردم . همینطوری چون زیاد شده بود. می دونین اگه وبلاگم و همین میل باکسام نبود ، شاید اصلا دیگه به نت وصل نمی شدم . بعد دوتا میل داشتم از دوتا از دوستام برای تبریک عید . می دونین من امسال اصلا حس عید رو نداشتم . حس تبریک و کارت و اینا . سالهای پیش ، چند سری کارت درست می کردم . به صورت مختلف برای دوستام می فرستادم و امسال فقط در حد SmS و همین تبریکی که تو وبلاگم زدم . حتی به صورت ofline هم تبریک نگفتم ، از این لحاظ واقعا از همه دوستام معذرت می خوام . ولی خب حسش نبود . حس ِ عید رو تا یکساعت قبل عید نداشتم . همیشه برام عید یه اتفاق خارق العاده ای بود ولی امسال مثل یه رسم مسخره ماچ و روبوسی و عید دیدنی و خوردن و حرف زدن و آخرش خداحافظ شما و دم در بهت پول تو می دن که اومدی دیدنشون و بهش می گن عیدی .
نامه های تبریک که گرفتم خیلی قشنگ بود و همینطور خیلی هم لازم بود . یکیش ساده بود و تبریک گفته بود چون به قول خودش خیلی وقت نداشته ولی همینکه آدم می بینه یکی از اونور دنیا برای عید کارت تبریک می فرسته ، مثل یه جرقه شادی می مونه تو دل آدم . اون یکی هم یه متن خیلی جالب بود . بازم به قول خودش "ino neveshtam vali ziad fekr nakardam o eslahesh nakardam ta masnoui nashe"
می دونین راستش نمی دونم چی می خوام بگم ولی وقتی این دوتا میل رو خوندم انگار دنیا یه زره روشن تر شد . درسته که دیگه به سادگی از کنار هم می گزریم با اینکه دوستیم هنوز . درسته که انقدر مشغولیم و busy که جز ادا کردن رسم های کهنه ، وقت هیچ کار دیگه ای رو نداریم ولی انگار هنوز قلبها می تپن تو سینه ها و بعضی وقتا با دلامون حرف می زنیم .
به هر حال امیدوارم که این خیلی مصنوعی وشعاری نشده باشه ولی این حس الانم بود

متن نامه دوستم خیلی قشنگه یعنی خیلی پر معنیه . واقعا خوشحالم که با چنین آدمی آشنا هستم . بی اجازه خودش ، یه تیکه های شو اينجا می زارم چون خیلی قشنگ ِ .

مرسی و بازم نوروزتون مبارک !

اینم متن نامه ببخشید که دیر شد می خواستم خود عکس رو بزارم به همین خاطر طول کشید :

2005-03-23T09:24:00.000+04:30

20 ساله داره بارو تحمل می کنه . 20 ساله داره برای رفاه حال بقیه دوم می یاره ! بهش می گن تونل!
اول کوه رو منفجر می کنن ، نه همش و یکذره که سوراخ باشه . بعد میکنن تاز ار این ور کوه برسن به اونور . هی هم چارچوب می زارن که سنگهای بالای کوه نریزن پایین . بتون می ریزن و حسابی سفتش می کنن . می شه تونل . حالا دیگه به جای اینکه ماشینا مجبور باشن کوه رو برن بالا و بیان پایین از وسط کوه می رن .
فکر کنم کوه و تونل از اون جفتهاین که باهم هستن ولی باهم نیستن !
فکر نکنم کوه از تونل خوشش بیاد . آخه اینکه وسط دل ِ آدم و بکنن و سوراخ کنن فکر نکنم احساس خوبی باشه . تازه اینکه بتون هم بريزن و آهن بزارن و هی هم بیان ازاینور رد شن برن اونور ! فکر نکنم از تونل خوشش بیاد . شاید هم بعضی وقتا فشار بیشتری به تونل وارد می کنه !
تونل هم می تونه از دست کوه دلخور باشه . آخه همه وزن زیاد کوه روی شونه های اونه . هرچی کوهی بزرگتر باشه تونل مجبور ِ درازتر باشه .
کوه قبلا آدمارو بیشتر می دید ، چون می یومدن بالای کوه برای اینکه بخوان از کوه رد بشن . آخه قبلاً يه جاده دور تا دور کوه بود . جاده و کوه باهم خوب بودن . ماشینارو می دیدن که از کوه با هزار زحمت می یان بالا . نوک کوه که می رسیدن پیاده می شدن ، منظره هارو نگاه
می کردن و بعدشم دوباره سوار می شدن و می رفتن از کوه پایین . جاده و کوه اینجوری از تنهایی در می یومدن . اما حالا ماشینا مستقیم از توی کوه رد میشن ، از تونل ! دیگه کسی به جاده نمی رسه و اون حسابی کهنه و قدیمی شده !
همینجوریه که کوه و تونل 20 ساله ادامه دادن . البته اونا نمی دنستن چند ساله ولی تازگیها تونل شناسنامه داره . اومدن اندازش گرفتن طول وعرض وارتفاع . سال ساخت هم گذاشتن و بعد یکی حساب کرد که از فلان سال تا الان می شه 20 سال . تازه گفتن تونل جوونیه !
از اون موقع تا حالا کوه و تونل می دونن که 20 ساله باهمن و حالا حالا هم باید باشن . تا زمانیکه یکیشون پیر بشه و مقاومتش کم بشه . چه کوه چه تونل ! فرقی نداره هرکی خراب بشه هردو از بین می رن !
تا اون سال باهمن کوه و تونل !

2005-03-18T00:21:00.000+03:30

خب از درو دیوار مشخصه که بهار می ریزه . و میشه دید که تهران چقدر بزرگه ! اوه ه ه ه ه
و اینکه آسمون چقدر آبیه !
اینکه عیدتون چقدر مبارکه ! (البته پیشاپیش )

امیدوارم همگی سال خوبی داشته باشین و به همه آرزوهاتون که بدرد می خوره برسين ! ;)

سال 1384 مبارک باشه !

2005-03-18T00:06:00.000+03:30

"زنان امروز کمی جسورتر از دیروز "
حتی همین عنوان هم به تنهایی باعث می شه آقایون محترم گارد بگیرن و در مقابلش عکس العمل نشون بدن !
باور کنید که امروز برای پیدا کردن این کتاب به چند تا کتاب فروشی با کلاس و فرهنگ ِ بالای شهر سر زدم (دوتاش شهر کتاب بود !) عکس العمل همه فروشنده های آقا ی اين کتاب فروشیها خیلی جالب بود . دوتای اولی که جون بودن تا عنوان و شنیدن خندیدن . یکیشون گفت "دیگه چه شود !" (احتمالا فکر کنم نگران بود که با جسور تر شدن خانوما مجبور بشه یزره بیشتر ظرف بشوره )
کتاب فروشی بعدی که فروشنده مسن تری داشت با حواس پرتی یادش رفته بود که کتاب رو کجا گذاشته ! (فکر نکنم جای رمانهای عاشقانه رو هیچ وقت فراموش کنه !) تازه دلیل هم می ياورد که جدیدا همه چیز در باره زناست ، زن امروز دیروز ... آدم چه می دونه .... !
و توی کتاب فروشی های بعدی من بيخیال این شدم که اسم رو به فروشنده بگم و خودم رفتم توی قفسه های روان شناسی دنبالش گشتم . که خب البته نبود . فکر کنم اونقدر برای فروشنده های مرد جالب نبود ه یا شاید به نظرشون خطرناک بوده که این کتاب رو بیارن .
جالب ِ که مترجمش يه آقاست . فکر کنم بقیه آقايون بدشون نیاد ترورش کنن !

فکر کنم دنیا جالب تر بشه وقتی خانوم ها کمی جسورتر بشن ! شما چی فکر می کنين ؟

در ضمن این کتاب رو بخرین . ارزش داره به خاطرش یه سر برین انقلاب !

2005-03-12T14:05:00.000+03:30

وقتی یه کسی می میره ، چه اتفاقی برای موبایلش می یوفته ؟ یعنی دیگه زنگ نمی زنه ؟ آیا همه دوستاش که تو phonebook بودن ، می فهمن که اون مرده ؟ حالا اگه یکی هنوز نفهمیده باشه و بهش (به موبایل اونی که مرده ) زنگ بزنه ، چی ؟ اطرافیان اونی که مرده می زارن هی زنگ بزنه يا اینکه کاملا خاموشش می کنن که موبایلشم مثل خودش خاموش باشه ؟
حالا اگه روشن بود و گوشی رو برداشتن . چی می گن به اونی که اونور خط ِ ؟
شايد يه چیزی مثل اين ؟
:
- الو ؟
- الو ، سلام !
- سلام
- ببخشید می تونم با فلانی حرف بزنم ؟
- فلانی ... (لابد اینجا طرف بعض کرده ..) نیستش ...
- کجاست کی می ياد ، مدت زیادیه خبری ازش ندارم ؟ می خوام بدونم زندس مردس؟
- اون مرده ....
- جان ؟ مرده ؟ یعنی چی ؟
- یعنی مرده دیگه (گریه + بغض ) رفته اون دنیا ، زیر یک عالمه خاک ....
-....
- الو ... الووووووو....... (به بقیه آدمهای اطراف اون مرده می گه : قطع کرد.
)

شاید بعضی وقتا بهتره بزاریم همینجور زنگ بخوره . عوض اینکه گوشی رو برداریم و بگیم مرده !
اونجوری هنوز برای اونور خط امیدی به زنده بودن هست ....

می شه یه بار دیگه زنده بشی ؟ من دارم تلاشمو می کنم ، یه بار دیگه Plz ....

2005-03-09T15:57:00.000+03:30

اگه سرتون مي خاره و شپش دارين !
به اين معني نيست كه شما كثفين
به اين معني هم نيست كه شما بهداشت رعايت نكردين
به اين معني هم نيست كه چون تنبل بودين چند هفته است حموم نرفتين

اگه وقتي تو رختخوابين هر يكساعت يكبار بايد بلند شين و حسابي خودتون رو بخارونين تا شپشا بزارن يكساعت ديگه بخوابين
به اين معني نيست كه چند ساليه لباسها و ملافتون و نشستني و حسابي بو مي دن
به اين معني هم نيست كه قرنهاست به ضد عفوني به مشامتون نخورده ...

فقط اين معني رو مي ده كه شپشهاي محترم از خونه قبلي خسته شدن و يه خونه جديد پيدا كردن !

خوش بگذره
عيدتونم پيشاپيش مبارك !

2005-03-07T11:59:00.000+03:30

من كشتمش .
با دستهاي خودم خفش كردم . فشارش دادم و گذوشتم جون بده . آره اينجوري با دستام دورگردنش خفش كردم . فشارش دادم تا كبود شد و مرد .
اين كارو كردم چون دوستش داشتم , چون مي دونستم مي خوامش .
اما خودخواهيه اجتماعيم نمي گزاشت . بقيه گفتن بكشش و من كشتمش و اونا وايسادن نگاه كردن .
مثل معركه هاي خيابوني كه دونفر اون وسط بازي مي كنن و بقيه دورشون وايمي سن و نگاه مي كنن و تشويقشون مي كنن . دست زدن و تشويق كردن و تحريك كردن تا دستام و بيشتر فشار دادم تا كبود شد و مرد. وقتي مرد همه كف زدن همه بيشتر تشويق كردن . درست عين معركه هاي ديگه . اما تو بقيه معركه ها وقتي مردم تشويق مي كنن هر دو هنرپيشه پامي شن . ولي اينجا فقط من بودم كه پا شده بودم و اون مرده بود . من كشتمش !
مردم تشويق كردن و بعد آروم آروم رفتن . رفتن و كم شدن . من موندم با يه جسد كبود شده.
جاي انگشتام رو گردنش بود . نگاش كردم. دوستش داشتم. مي خواستمش با تمام وجود. سالها بود دنبالش بودم تا پيدا شد . واقعي واقعي بود ...
اما حالا اونجا بود . كبود شده . من كشتمش . نمي تونستم از ش جدا شم . بلندش كردم حتي كبود شدش هم مي خواستم باهام باشه .

آخه من دوستش داشتم .

هنوزم دوستش دارم ...
.
.
.
دلم براش تنگ شده .....

اشتباه كردم ! مي شه دوباره زنده بشي ؟ همين يك بار . خواهش مي كنم . فقط يه بار ديگه و اين بار براي تا آخر عمر . قول مي دم ديگه نكشمت .

هنوز من منتظرم ...

2005-03-05T09:52:00.000+03:30

تموم شد !
يه بوم و Finish .
حالا با خيال راحت مي خوابد . چه آرامشي ديگه همه روياهاش ماله خودش بود . اونهمه فكر رهاش كرده بود . اونهمه فشار ...
اين دفه آخري ديگه بدجوري Bug داده بود ! همه گير داده بودن كه فلان ِ و بيساره . اونم گير داده بود به ليوانش .
هي پورش مي كرد هي ليوانه خالي مي شد . اون دوباره پورش مي كرد, دوباره ليوانه خالي مي شد ! اصلا نمي فهميد كه چه جوري خالي مي شه ها . يه دفعه نگاه مي كرد مي ديد خاليه . اونم دوباره پرش مي كرد و هر بار تشنه تر . هر بار حريص تر .
مي دونست يه مرزي وجود داره بعد اون جا ديگه يو هو ...
مي شد بعد اون مرز پرواز كرد و راحت و بي خيال . بعدش ديگه همه چيز ماله خودت بود. همه چي همونجوري بود كه اون مي خواست نه جوري كه بقيه مي خواستن . ديگه فقط اونايي بودن كه اون مي خواست نه يه سري آدم عاقل كه همه چيز و مي فهميدن . اصلا بعد اون مرز دنيا كارتوني مي شد ! رنگي خوشگل ...
alaalalala
alaalalala
drinking wine
talking depply throw night
just dreaming dreming
making plan for ever

ولي بديش به اين بود كه اين دنياي كارتوني صبح تموم مي شد . اَه .. صبح بازم همون دنياي Doggi واقعي ِ مزخرف و بعد براي دنياي خودش بايد تا شب صبر مي كرد . بازهم بايد گير مي داد به ليوانش تا از مرز اين دنيا رد مي شد و مي رسيد به دنياي خودش ...
اما اين شب آخري وقتي شروع كرد به ليوانش گير دادن قبل اينكه از مرز رد بشه, چشمش به يكي از وسايلش افتاد . اون لحظه توي مرز قرار داشت . نه اين ور نه اونور توي يه فضاي خالي ...
فكر كرد اون وسيله مي تونه كمكش كنه .
چند وقتي بود كه اونجا بود و كاري ازش نگرفته بود . از اون وسايلي بود كه يكبار بيشتر كاربرد نداشت و بعدش ديگه اصلا بدرد نمي خورد, مگر اينكه خيلي ديگه بخواي گير بدي !
فكر كرد ,مي شه به اين وضعيت خاتمه داد . به اين روزا به اين فكرا ! مي شه هميشه شب باشه . هميشه دنياي خودش ! قبل اينكه بيشتر فكر كنه يه ليوان پر كردو ليوانه خالي شد ! بعد از مرز رد شده بود . اين دفعه يه هو رد شد. بوم و پريد وسط كارتونا ...
اوه سبك ِ سبك . راحت توي يك كارتون رنگي صاف افتاده بود با يك بوم . راحت !

2005-02-25T15:30:00.000+03:30

چه دردی است بعد از يک ماه ، رفتن دانشگاه ;)
خب ديگه با اينکه می دونم از بودن من اينجا سير نمی شين ! ولی ديگه بايد رفت سر خونه زندگی و درس و کار . خداييش تا حدی خوشحالم که تعطيلات تموم شد و ما داريم می ريم سر درس و زندگی ولی خب سخته ساعت 7 صبح بيدار شدن به جان شما !
اين دوهفته اخير جای شما خالی ، خيلی خوش گذشت . می خواستم يه متن دربارش بدم که نشد .فقط چندتا نکته :
1- اينکه ما با آزادی رفتيم بيرون و خيلی کيف داد . ما هر جا هر کاری که خواستيم کرديم و هيچکی نگفت آقا خرت به چند من (با فتخ ميم بخونيد ). ما يه شب رفتيم لب آب توی ماشين صدای موزيکمون و بلند کرديم و يک عالمه دست زديم بازم خيلی کيف داد (البته اينجا بايد از هماهنگ کننده برنامه Mr Divan.n کمال تشکر بکنم ) خلاصه انجام همين کارای ساده همش به راحتی خيلی کيف داد .

خلاصه که اينم از اين :

آقا کنکور کارشناسی ارشد بود ! آقا ما دوروزمون رو به دادن کنکور گزرونديم بعد ديديم اگه درس خونده بوديم خيلی خيلی بهتر بود . کل همه جريانات جدا يک ماجرای جالب و تاريخی ديروز سر کنکور سراسری کارشناسی ارشد رشته فناوری اطلاعات رخ داد و اين بود که ما يکساعت ديرتر امتحانمون برگزار شد . چون محل برگزاری حوزه امتحان يعنی دانشگاه تهران به صورت ناگهانی محل حوزه رو از انقلاب به امير آباد شمالی منتقل کرده بود و اين نقل و انتقال هم از طريق يک آگهی روی ديوار به اطلاع عموم رسيد و شما بايد خيل امتحان دهنده ها رو می ديديد که می خواستند خودشون رو از انقلاب برسونن به امير آباد و ساعت حدود 2:30 بود و امتحان ساعت 3 برگزار می شد (بنده به شخصه انقدر دويدم که تا سه ربع داشتم سرفه می کردم نفسم برگرده همينه می گن ورزش کنيد ها ! ) خلاصه يک ساعت امتحان رو عقب انداختن تا خيل مضطربين برسن به محل امتحان و ساعت 4 که امتحان برگزار می شد و خانم مسئول فرمودن داوطلبان شروع کنيد ! ماهنوز هيچ برگه امتحانی نداشتيم و با همين بلبشو ما ديروز امتحان کارشناسی ارشد داديم . خداييش آدم اينجا از هيجان کم نمی ياره !

خوش بگذره تا برنامه بعد ! ما بريم يه سر مشهد و زودی برگرديم !

2005-02-13T14:53:00.000+03:30

برف هم بدشنانس خوشانس داره ها !
يسری از دونه های برف می ريزن رو خيابون و رو ماشين ها و آدمها ، که گرمه و زود آب می شن . يا می ريزن رو پياده رو ها و زير پا له می شن و کوبيده می شن و همه زيبا يشون از بين می ره .
اما اونايی که خوشانس ترن می يوفتن رو برفهای قبلی يا می شينن سر ديوار يا رو ماشين هايی که راه نيوفتادن يا روی درختها . از همه خوشانستر اوناين که می يوفتن روی پشت بوم ها ، چون روزای اول که برف می ياد کسی کاری به کارشون نداره ، بعدشم که می يان برف پشت بوم ها رو می ريزن پايين ، برفا می ريزن روی برفهای ديگه و هی زياد می شن . رو هم می مونن و سفيدشونو و خوشگليشونو به رخ بقيه می کشن .
فکر کنم هر دونه برفی که داره از آسمون می ياد پايين ، آرزوش اينه که باد اونو ببره جايی که بيشتر بتونه بمونه و سفيديشو به رخ بکشه .
البته اين وسط فکر کنم برف شهيد هم داريم ، چون بعضيا در راه بقيه فدا می شن ، بخصوص اون برفهايی که زودتر می يان پايين و خودشون در اثر گرمای محيط آب می شن اما محيط رو سرد می کنن تا دونه های بعدی که می يان تو محيط سرد، بيشتر بمونن . و هی دونه های بيشتری رو هم انباشته بشن و هی سفيدی بيشتری به رخ بقيه بکشن !

اينم از انشای ما در باره يک روز برفی !

خوش بگذره

2005-02-11T02:02:00.000+03:30

- اميد احساس خطرناکيه ، اميد می تونه آدمو به جنون بکشونه . بيرون از اينجام به درد نمی خوره . بهتره نداشته باشيش .

(قسمتهايی از فيلم رستگاری در شائوينگ )
جالبيش اين بود که آخرش نتيجه گرفت که اميد چيز خوبيه !

بنظر شما واقعا اميد چيز خوبيه يا اينکه سوژه خوبيه برای فيلم ساختن ؟

2005-02-10T13:58:00.000+03:30

ايوان من در برف گم می شود
و من در روياهايم.....

- ببخشيد چه ربطی داشت ؟

پ. ن : خواهشن دعا کنيد که ديگه برف نياد ما واقعا داريم اينجا مدفون می شيم ! لطفا هر کی دعا کرده برف بياد سريع بره دعاشو پس بگيره ، بلکه خدا بی خيال بشه !

2005-02-07T17:42:00.000+03:30

پرواز اعتماد را با يکديگر تجربه کنيم
وگرنه می شکنيم بالهای دوستيمان را ...

با در افکندن خود به دره
شايد سرانجام به شناسايی خود توفيق يابيم

در سکوت با يکديگر پيوند داشتن
همدلی صادقانه
وفاداری ريشه دار
اعتماد کند

از تنهايی مگريز
به تنهايی مگريز
گهگاه آنرا بجوی و تحمل کن
و به آرامش خاطر مجالی ده

2005-02-07T17:30:00.000+03:30

شبنم و برگها يخ زده است و
آرزوهای من نيز
ابرهای برف زا در آسمان بر هم می پيچد
باد می وزد و طوفان در می رسد
زخمهای من می رسد

يخ آب می شود در روح من
در انديشهايم
بهار حضور توست بودن توست !

2005-02-06T01:17:00.000+03:30

به ماهی قزل آلا می گن ماهی نترس يا ماهی عاشق !
- تو کدومش و دوست داری ماهی نترس يا ماهی عاشق ؟
- اگه نترس نباشه که عاشق نمی شه !

اينم دومين فيلم "ماهی ها عاشق می شوند " ساعت 10 شب سينما سپيده !
خدايش ما از ساعت 7:30 تو صف بليط بوديم با چند نفر هم دعوا کرديم که نياين تو صف (و آخرشم يه آقاهه الکی الکی با ما اومد تو ) کلی هم متلک شنيديم که بابا ارزش نداره ، cd ايش می ياد تو بازار و چه بيکارو آخر سر هم با کلی پا درد و يخ زدگی مزمن رفتيم ديديم . ولی الحق قشنگ بود درست مثل يه نقاشی می مونست يه نقاشی بايک عالمه غذای خوشمزه ! گل در چمن ، باقالی قاتو ، ماهی شکم پر (شکم برش يعنی گردو و سير و انار و جعفری که بد جور دهن آدمو آب می نداخت ) مرغ گلی و يک عالمه غذای ديگه شمالی . يه تم آروم ولی با شور زندگی ، يه داستان جديد يه داستان قديمی . يک عامه شادی ، يک عالمه شور با همه بوهای خوشمزه . حتی می شد از توی فيلم تشخيص داد که غذاها حسابی جا افتادن و عالين . خلاصه که آقای علی رفيعی هم که ديگه کارش درسته . مثل تئاتراش اينم جالب بود و خاص .
البته پيشنهاد می کنم از قبل يه رستوران سنتی ترجيحا شمالی رزرو کنين که بعد فيلم يه راست برين اونجا .

- اين عزيز آقا چقدر ساکته
- مامان بهش مهلت نمي ده ، همينطور يک ريز حرف می زنه
- زنا وقتی می خوان احساساتشون معلوم نشه ، زياد حرف می زنن

خوش بگذره

2005-02-05T23:41:00.000+03:30

آخه آدم بره دردشو به کی بگه . تولده دوست آدم باشه نتونی بيای وبلاگ آپديت کنی و بنويسی . همش يا فيلتره يا باز نميشه يا کامپيوتره ما خرابه . خلاصه که اين مدت بيچارگی کشيدم از دست اين کامپيوتره و اينترنت و فيلتر که نگو....

خلاصه
همنطور که ديدين چهارشنبه ، پنجشنبه خدا خوشحال بود و يک هوای آفتابی و عيدی باسمون درست کرده بود که از اطراف خبر اومد که بعله خدا هم خوشحاله که 15 بهمن تولد گلناز بابا يه .
خلاصه که گلناز جان تولد مبارک باشه (البته در حال حاضر يه دوروزی هست که متولد شدنشون تموم شده )
آقا ما خواستيم بيام از محسنات اين تازه متولده بگيم که بابا مهربونه و کلی مديره ، ديديم هرکی که دوبار اين دوست مارو زيارت کرده باشه، صددرصد اين چيزا با خيلی خصوصيات ديگه دستگيرش می شه . بعد گفتيم خوب ما که بيشتر از دوسه تا ملاقات ، می شناسيمش بيايم بگيم که بابا اين خانوم يکی از بهترين آدمهايی که اگه دلت گرفت می تونی بری بشينی کنارش و باهاش حرف بزنی و اون واقعا گوش بده و درکت کنه ! بعد ديديم نخير اينم حرف جديدی نيست و اکثر کسايی که باهاش مراوده نزديک تری دارن و بيشتر از يه دو سه هفته می شناسنش ، اين مرام دوستيشو با خيلی مرام بازيهای ديگه شو می شناسن . خلاصه بازم گفتيم بابا ماکه مثلا يه درجه صميمی تريم بيام بگيم که توی مشکلات اگه احتياج به همفکری آدم عادلی داشتی که واقعيتهای قضيه رو برات روشن کنی در عين حال تو سرت هم نزنه و به حرفات گوش کنه ، می تونی سريعا شماره گلناز بابايی رو بگيری . يا اگه يه پای خوب برای کارای جالب و هيجان انگيز بخوای يا اگه کسيو بخوای که موافق ايده های عجيب غريب و عاشق سفر باشه بازم شماره گلناز بابايی رو بايد بگيری . بعد ديديم که نه بابا اينم چيزه جديدی نيست و اکثر دوستای صميميش ، که کم هم نيستن ، اينو می دونن . خلاصه که هر چی فکر کرديم ديديم هرچی بگيم تکراريه و همه می دونن با اينحال آخرش اومديم همه رو گفتيم با اينکه همه هم می دونن .

در ضمن که برای من هيچ کافی شاپی بدون گلناز بابايی مزه نمی ده . ولنجک بدون بابايی تعريف نشدس اصولا .
خلاصه که بازم تولد اين نوگل شکفته رو به همه دوستان دور و نزديک تبريک می گم که خيلی مبارکه ! برای خودشم که انشاءالله هميشه مبارکها باشه !

گلناز جان هميشه شاد باشی و هيچ چيزو هيچ کسی قلب ِتو ناراهت نکنه !
پ . ن : راستی يادم اومد که اينو بگم که وقتی اونجا تو مشهد اوضاع بيخ پيدا می کنه و اصطلاحا غرهای من به مرز انفجار می رسه شماره ای که می شه بهش زنگ زد و غر زد بازم گلناز بابايه !

2005-02-02T09:59:00.000+03:30

- دلت گرفته ؟
-
- دل همه می گيره
-
- وقتی که دل داری می گيره ديگه خب !
-
- می خوای يه راه بگم دلت واشه ؟
-
-چشماتو ببند
- (هنوز نبسته )
- د ِ ببند ديگه
- (می بنده )
- چی می بينی ؟
- هيچکس
- هيچکسم ، کسيه . هيچکس هم خوبه . هيچکس همه کسه ...

(از فيلم يک تکه نان )
خب ما اولين فيلم ، اولين روز جشنواره رو ديديم ." يک تکه نان " ما ل کمال تبريزی . کم کم داره از اين آقا کمال خوشم می ياد . بلده چی کار کنه . حالا هرچقدر هم که می خواد راست يا چپ باشه . با فرشی در باد حال کردم ، با مارمولک که همه حال کردن و اين يک تکه نان هم آدم و سرحال می ياره . مايه های مذهبی داره ولی يه جوری انگار که می بره به دنيايی که دوست داری هميشه اونجا بودی . يه ده تو جنگل و يه امام زاده ، يه سرباز که از کوير اومده و هر چی ازش بخوای بهت می ده ، حتی چکمه هاشو . چند تا موجزه ، به ازای هر موجزه يه صدای رعد و برق . کاملا همه چيز رويايی مثل قصه ها . يه زنگ تفريح خوب برای ماهايی که تو شهر و دود و دم گير کرديم . وقتی می ياد آدم از سينما بيرون نه ديپرس شده نه اعصابش خرد شده کاملا سر حال سرحاله . خلاصه که دست آبجيا درد نکنه که يه چند ساعتی تو صف وايسادن و ما اين فيلم و ديديم . البته اين اولين باری بود که بليط جشنواره رو از توی صف وايسادن ، بدست می آورديم . شما اگه بليط دارين برين اينو ببينين .

- همه کار می کنن . درختا کار می کنن . زمين کار می کنه . خدا کار می کنه ، اون که از همه سرش شلوغ تره . وقتی همه کار می کنن ، من نمی دونم چی جوری بعضيا بيکار می گردن .
شمام کار می کنی . می خوای بری زردکوه . خب برو دنبال کارت . برو ديگه ...

2005-01-30T23:41:00.001+03:30

جاده از وسط کوير رد می شه. يه جاده باريک دراز با يه خط زرد . از وسط يه کوير اونم به چه گندگی رد می شه . يه رديف تير چراغ برق هم کنارش ادامه داره ، همه اينا وسط کوير !
فکر کنم کوير جاده رو دوست داره ، چون از تنهايی درش می ياره . چون باعث می شه که آدمها بيان از وسط کوير، به خاطر جاده رد بشن . آخه اگه جاده نبود ، آدما جرئت نمی کردن پا تو کوير بزارن ، اونم کوير به اين بزرگی ! آخه آدما از کوير می ترسن . کوير کاری به کارشون نداره ، ولی آدما ازش می ترسن . ولی وقتی جاده هست ترسشون کمتره . می يان و رد می شن . برای همين فکر کنم کوير بايد جاده رو دوست داشته باشه .
ولی شايد جاده از کوير خوشش نياد . بااينکه اين همه ساله پيش همن ، ولی جاده از کوير خوشش نمی ياد . فکر می کنه اگه کوير نبود ، اونم مثل جاده های ديگه يه جای خوش آب و هوا و پر رفت و آمد بود . شايد هم اصلا ديگه جاده نبود و يه خيابون يا اتوبان توی شهر بود . انوقت بيشتر ازش استفاده می کردن و بهش می رسيدن ، آسفالتهای تيکه تيکه شدشو تعمير می کردن و هر چندوقت يه بار هم که رنگ خط زرد وسطش کم رنگ می شد ، می يومدن رنگ تازه می زدن . اما حالا اينجا به خاطر اين کوير گير کرده و فقط خاک می خوره . آخه کوير فقط خاک داره .
جاده از کوير خوشش نمی ياد . بهش عادت کرده وگرنه ميشد گفت تا حدی ازش متنفر هم هست ولی حالا بعد اين همه سال که پيش همن ، جاده به کوير عادت کرده ولی هنوز خوشش نمی ياد. ولی کوير از همون روز اول که جاده رو اومدن اينجا ساختن جاده رو دوست داشت . به خاطر دوست داشتنش روش خاک می ريزه که زير آفتاب داغ خيلی گرمش نشه . اما جاده از همين خاکا بدش می ياد .
با همه اين حرفا اين دوتا عمريه که اينجا تنگ هم ، دوش تا دوش يه راه ساختن . يه راه وسط کوير . يه راه پيچ پيچی از اين سر کوير تا اون سر کوير . جاده و کوير باهم .

2005-01-30T23:41:00.000+03:30

جاده از وسط کوير در می شه. يه جاده باريک دراز با يه خط زرد . از وسط يه کوير اونم به چه گندگی رد می شه . يه رديف تير چراغ برق هم کنارش ادامه داره ، همه اينا وسط کوير !
فکر کنم کوير جاده رو دوست داره ، چون از تنهايی درش می ياره . چون باعث می شه که آدمها بيان از وسط کوير، به خاطر جاده رد بشن . آخه اگه جاده نبود ، آدما جرئت نمی کردن پا تو کوير بزارن ، اونم کوير به اين بزرگی ! آخه آدما از کوير می ترسن . کوير کاری به کارشون نداره ، ولی آدما ازش می ترسن . ولی وقتی جاده هست ترسشون کمتره . می يان و رد می شن . برای همين فکر کنم کوير بايد جاده رو دوست داشته باشه .
ولی شايد جاده از کوير خوشش نياد . بااينکه اين همه ساله پيش همن ، ولی جاده از کوير خوشش نمی ياد . فکر می کنه اگه کوير نبود ، اونم مثل جاده های ديگه يه جای خوش آب و هوا و پر رفت و آمد بود . شايد هم اصلا ديگه جاده نبود و يه خيابون يا اتوبان توی شهر بود . انوقت بيشتر ازش استفاده می کردن و بهش می رسيدن ، آسفالتهای تيکه تيکه شدشو تعمير می کردن و هر چندوقت يه بار هم که رنگ خط زرد وسطش کم رنگ می شد ، می يومدن رنگ تازه می زدن . اما حالا اينجا به خاطر اين کوير گير کرده و فقط خاک می خوره . آخه کوير فقط خاک داره .
جاده از کوير خوشش نمی ياد . بهش عادت کرده وگرنه ميشد گفت تا حدی ازش متنفر هم هست ولی حالا بعد اين همه سال که پيش همن ، جاده به کوير عادت کرده ولی هنوز خوشش نمی ياد. ولی کوير از همون روز اول که جاده رو اومدن اينجا ساختن جاده رو دوست داشت . به خاطر دوست داشتنش روش خاک می ريزه که زير آفتاب داغ خيلی گرمش نشه . اما جاده از همين خاکا بدش می ياد .
با همه اين حرفا اين دوتا عمريه که اينجا تنگ هم ، دوش تا دوش يه راه ساختن . يه راه وسط کوير . يه راه پيچ پيچی از اين سر کوير تا اون سر کوير . جاده و کوير باهم .

2005-01-14T15:02:00.000+03:30

وقتی که بچه بوديم ، پنجشنبه ها يه مزه ديگه ای می داد
مزه يه غذای خوشمزه مثل شويد پلو و آب گوشت با ته ديگ زياد .
وقتی که بچه بوديم پنجشنبه ها مزه خواب درست حسابی بعد از ناهار رو می داد.
وقتی که بچه بوديم پنجشنبه ها هيجان ديگه ای داشت . تو سيستم يکنواخت و پشت سرهم هفته های اون روزا ، 5شنبه ها استثنا بود . ظهراش کوتاه تر بود و شبهاش بلندتر . می شد ظهرا بخوابی و شبها بيدار بمونی و فيلم سينمايی نگاه کنی !
بعضی 5شنبه ها ديگه توی همه 5شنبه ها استثنا تر بود ، وقتی که می خواستيم بريم يه جايی ، مسافرتی ،مهمونی ناهاری و ظهر به جای سوار سرويس شدن و 6دور ،دور خيابونا زدن ، بابا مامانت می يومدن دنبالت و با اونا می رفتی . آخ می چسبيد ..
وقتی که بچه بوديم پنجشنبه ها بعد ازظهر می رفتيم پارک يا سينما . هميشه با بابا يا مامان می رفتيم بيرون . انقدر هميشه اينکارو می کرديم برای خودمون عادی بود ، فکر می کرديم همه آدما 5شنبه ها می رن بيرون . وقتی بزرگتر شديم ، فهميديم ما عجيبيم و خيلی ها 5شنبه ها می مونن تو خونه و استراحت می کنن .
وقتی که بچه بوديم دوست داشتيم زودتر پنجشنبه هابرسه تا بعدش جمعه بشه و ما تعطيل باشيم و استراحت کنيم . نمی دونستيم هرچقدر 5شنبه ها زودتر برسه ماهم زودتر بزرگ می شيم . اونوقت 5شنبه ديگه چيز خاصی برامون نداره .
به جای يه روز هيجان انگيز دوست داشتنی می شه ، يه روز عادی کسل کننده که فرداش جمعه است !

با همه اين احوال می گذره ، بعضی وقتا خوش بعضی وقتام خشک !
انشاءالله هميشه خوش بگذره !

(يه توضيح تو پرانتز اين که اين مطلب ماله چند هفته پيشه ولی الان پست می شه )

2005-01-11T09:38:00.000+03:30

يه دوست برام يه ميل فرستاد که توش حرفهايی بود که من و خيلی به فکر برد ...
فعلا نمی تونم حرف ديگه ای بزنم جز اينکه مرسی
و اين خود متن :
Mikhastam ye chizaee behet begam ke hamasho midooni.
Man fek mikonam ma hame bara in too in donya hastim ta khodemoono beshnasim.Hala in chera bayad bashe ro nemidoonam.
Hameye ravabet va hameye mogheiathaee ke to toosh gharar migiri bara ine ke to dar heyn oona tasmim begiri entekhab koni va khodeto beshnasi va be adame moghabeletam ye forsati bedi ke khodesho beshnase.va in tori to daraye khosoosiat mishi.va khodeto kashf mikoni.In donya ziadam bara lezat bordan nist.khoobe ke bebarim vali ye jaye dige ham hast.
ye sib ta biad paeen 1000 ta charkh mikhore.

2005-01-11T08:57:00.000+03:30

آخيش بعد 4 روز بنده تونستم اين مطلبا رو اينجا بنويسم sorry که يکذره قديمی شده
ولی پدرم دراومد از اين فيلتر گذاری های مسخرشون هر جا می خوای بری acsses deiied می ده يا از اين مزخرفات . حالا تو اين گيرو وير explorer منم error می ده نمی تونستم به روزرسانی کنم . مجبور شدم آخر سر بيام از روی کامپيوتر آبجيا update کنم . ولی خداييش کارکردن با مانيتور LCD و کيبورد خفن حالی مده هاا .
خلاصه اينم از اين.
دفاع هم مبارک و عمو بهزاد هم مدرک فوق رو گرفت به سلامتی . فقط يه استاد داشتن به اسم طيرانی که کم نذاشت تو اذيت کردن تازه استاد مشاور پروژه بود فقط مثل اينکه دير بهش خبر داده بودن اونم تو دفاع تلافی کرد . ولی خدايش فکر کنم همه طيرانی ها يه جورن چون اين خيلی شبيه معاون آموزشی محترمه ما بود که همين فاميلی رو داره و همين قدر هم اذيت می کنه
به هر حال عمو بهزاد مبارکه .( يه شيرينی درست حسابی يادتون نره در ضمن ;-) )
خوش بگذره

2005-01-11T08:56:00.001+03:30

دلم می خواد اندازه تمام دنيا گريه کنم . اما اشکم نمی ياد
دلم می خواد اندازه تمام دنيا داد بزنم . اما صدام در نمی ياد
اشکامو می ريزم تو غرغرام و صدامو تو نوشتنم
غرغرم قطع می شه . نوشتنم نمی ياد

- اه يکی اين دختره رو از اين بالا بندازه پايين تا انقدر چرت و پرت نگه !

ذهنم از حرف لبريزه و مغزم از هياهو پره
اما زبونم حرکت نمی کنه ....

خداروشکر که بلاخره دستام قبول کردن بنويسن !

پ.ن : حالا می فهمم می گن نوشتن اومدن نيمدن داره يعنی چی !
پ. ن : مشکل جيغ حل شد خدا بابايی و ولنجک رو از ما نگيره !

2005-01-11T08:55:00.000+03:30

بی مسئول بودن استاد
بی مسول بودن دانشجو
بی مسئول بودن دانشگاه
هرکی به فکر خودش
دانشگاه به فکر دانشحو بيشتر پول بيشتر
دانشحو به فکر هزينه کمتر کلاس کمتر همره بهتر
استاد اگه جون باشه به فکر ترقی و پول و دختر بازی
اگه پير باشه به فکر پول و کمتر اومدن و انداختن های بيشتر برای ابهتش
نمی دونم کجای اين سيستم دانش ردوبدل می شه .... !
تو سيستمی که استادش می گه اينجا برای من ارزش خاصی نداره چون پولی که می ده در حد من نيست !
تو سيستمی که چون يکی از چند منشی مخصوص معاون آموزشی تو بهبهيه ثبت نام و پرداخت نجومی شهريه ها بهش برخورده که يکی از دانشجوهای مستا صل اين دانشگاه وقتی برخورد زننده شو ديده بهش گفته "مسخره !" . ثبت نام دانشجو رو کنسل می کنن ! حالا تو بدو دانش بدو !
هرچقدر دور خودت بچرخی و حرص بخوری و داد بزنی و قال کنی و جيغ بزنی و حتی گريه کنی ، اينه سيستم کسب دانش ما !
و همه اينا برای يه اسم "مهندس "
هوم ما سه ماه فاصله داريم با اسم مهندس شدن و اندازه عمرمون فاصله داريم با دانش مهندس شدن !

2005-01-11T08:50:00.000+03:30

در راستای ادامه سناريوی با کلاس سازی اينجا و همچنين به مناسبت تولد Mr RZ که هر 100 سال يه بار يه سری به اينجا می زنه و بعد اصولا سيل بد وبيراه رو رونه اولين روزی می کنه که من تصميم به نوشتن گرفتم و چون ايشون طرفدار پرپا قرص آهنگ های باکلاس خارجی البته اونم از نوع جيع دارشه ! و اين آهنگ تا حدی توش جيغ داره (البته نه به اون اندازه ای که ما يه بار تو بنز ايشون بوديم و شنيديم !)
و همچنين چون از اين آهنگ خيلی خوشم می ياد ، اين متن و اينجا می زارم !
MR RZ Jan Tavalodet Mobarak !

The river of dreams
Billy Joel

In the middle of the night
I go walking in my sleep
From the mountains of faith
To a river so deep
I must be looking for something
Something sacred I lost
But the river is wide
And it's too hard to cross

And even though I know the river is wide
I walk down every evening and I stand on the shore
And try to cross to the opposite side
So I can finally find out what I've been looking for

In the middle of the night
I go walking in my sleep
Through the valley of fear
To a river so deep
And I've been searching for something
Taken out of my soul
Something I would never lose
Something somebody stole

I don't know why I go walking at night
But now I'm tired and I don't want to walk anymore
I hope it doesn't take the rest of my life
Until I find what it is that I've been looking for

In the middle of the night
I go walking in my sleep
Through the jungle of doubt
To a river so deep
I know I'm searching for something
Something so undefined
That it can only be seen
By the eyes of the blind
In the middle of the night

I'm not sure about a life after this
God knows I've never been a spiritual man
Baptized by the fire, I wade into the river
That runs to the promised land

In the middle of the night
I go walking in my sleep
Though the desert of truth
To the river so deep
We all end in the ocean
We all start in the streams
We're all carried along
By the river of dreams
In the middle of the night

2004-12-30T11:33:00.000+03:30

از کسالت پرم و از کار
ما اينجا درس ياد نمی گيريم سبليزاسيون ياد می گيريم

فعلا از يه چيز متنفرم اونم کافی نت

2004-12-25T02:22:00.000+03:30

تولد جشن عروسی شما مبارک
بلاخره ما رفتيم نامزدی به خوبی و خوشی . خيلی خوش گذشت جای دوستان خالی حسابی ورجه ورجه کرديم .
الان هم خوابم می ياد و خسته می خوام برم لالا
فقط قبلش امشب يه نامزدی ديگه هم بود و دوتا دوست نازنين ديگه هم رسما به هم رسيدن !
امشب نامزديه تنتنانی وآقاشون بود که خيلی خيلی مبارک باشه . من و تن تنانی از اون خيلی قديما با هم دوست بوديم . امشب به خاطرش واقعا خوشحال بودم خلاصه که مثل اين جمله های روی کارتای عروسی بخوايم بگيم بايد گفت: "مهران و راحيل عزيز پيوندتان مبارک "
اگه بخوايم ساده تر بگيم با يد بگيم :"تولد جشن نامزديه شما مبارک "
خلاصه که مبارکه انشاءالله به پای هم پير شين ! ;)
خوش بگذره هميشه به شادی !

2004-12-24T03:21:00.000+03:30

پسرا شيرن مثل شمشيرن
دخترا موشن مثل خرگوشن

اين هميشه تو بچگی می خونديم . بخصوص تو دعواها وقتی پسری می خواست لجمونو در بياره اينو می خوندو ما هم سرش جيغ می کشيديم که نخيرم اصلا اينطور نيست . آخه اونموقع ها بنظر ما شير بودن بهتر از خرگوش بودن می يومد . اون روزا همش می خواستيم با پسرا دعوا کنيم تا ثابت بشه که ما هم قوی تريم . هميشه هم کار به کتک کاری می کشيد . خب پسرام که کم نمی يووردن تو زدن . البته اينجوريم نبود که ما هم همش بخوريم ها ...
دعواهای بچگی مثل دوستيا دليلی نداشت خوبيش به همين بود چون زود شروع می شد سريع اوج می گرفت زودم می خوابيد . 5 دقيقه بعدش هم دوطرف انگار نه انگار که اتفاقی افتاده داشتن دوباره با هم بازی می کردن .
الان که بزرگ شديم ديگه از بزن بزن خبری نيست . بجاش تيکه بار هم می کنيم . پشت سر هم حرف می زنيم . اين از دعوا بدتره چون جای کبودی کتکاری می ره ولی جای زخم نيش زبون نمی ره . کتک کاری دوستی هارو محکم تر می کنه ولی زخم زبون دوستی رو می پوسونه ! روراستی از همچيزش بهتره ...
خوش بگذره

پ.ن : ببخشين منظورتون چی بود ؟

2004-12-22T13:10:00.000+03:30

با يه چند روز تاخير شب يلدا مبارک ! (ديگه از مضرات busy بودنه شما ببخشيد )
ما امسال حسابی سنت شريف شب يلدا رو تحويل گرفتيم و رفتيم خونه مادربزرگ گرام و تا جائيکه می شد از محاسن شب يلدا استفاده کرده و خورديم !
همه اهل فاميل هم بودن و جالبيش حضور يک مهمان خارجی از کشور ترکيه بود . آقای جالب و خوش مشربی بود و فکر می کنم که برای اونم ما جالب بوديم خيلی هم تيز بود و سریع می گرفت .
يه جا من و دختر دائيم داشتيم sms بازی می کرديم و به همه شب يلدا مبارک و از اين حرفا می فرستاديم و سخت مشغول بوديم و اين آقا مارو نگاه می کرد و فهميد گفت که اينا دارن هی برای هم sms می فرستن ;) يه جای ديگه هم من داشتم درباره يکی از استادهای شاهکار دانشگاهمون صحبت می کردم که درباره جريان شيعه و سنی چه اظهار فضلهايی فرموده اند (شايد يه روزی اينجا هم گفتم) که اتفاقا صحبت درباره حضرت علی بود که اين آقا بازم فهميدن و گفتن که شما دارين درباره حضرت علی صحبت می کنين ؟ و ما هم توضيح داديم براشون که جريان چيه !
آخر سر هم براش يه فال حافظ گرفتيم که برای کاری گرفت و دراومد که با سعی بسيار به اون چيزی که می خواد می رسه که خيلی خوشش اومد .
خلاصه که جالب بود اون شب . برای همه فال حافظ گرفتيم من و دختر دائيم که البته فکر کنم هيچ استخونی توی قبر برای حافظ به جا نزاشتيم وقتی داشتيم شعر می خونديم !

خوش بگذره
پ.ن : شب يلدا شب تولد يکی از آنتی ديجيتاليا ست که البته يه جورايی فاميل خالخال پشمی هم می شه . من هرکاری کردم نتونستم تو ارکاتش براش تولد مبارک بزارم ثبت نمی شد از اينجا اعلام می کنم که "بهار جان تولدت مبارک !"

2004-12-21T01:32:00.000+03:30

آقا دوستان گفتن که حال نمی کنيم همش شعر فارسی می زاری و اينا
ما هم برای تنوع و بالا بردن کلاس و اينا ، ايندفعه خارجيشو می زاريم براتون :

I was five and he was six
We rode on horses made of sticks
He wore black and I wore white
He would always win the fight

Bang bang, he shot me down
Bang bang, I hit the ground
Bang bang, that awful sound
Bang bang, my baby shot me down

Seasons came and changed the time
When I grew up, I called him mine
He would always laugh and say
"Remember when we used to play?"

Bang bang, I shot you down
Bang bang, you hit the ground
Bang bang, that awful sound
Bang bang, I used to shoot you down

Music played and people sang
Just for me the church bells rang

Now he's gone. I don't know why
And till this day, sometimes I cry
He didn't even say goodbye
He didn't take the time to lie

Bang bang, he shot me down
Bang bang, I hit the ground
Bang bang, that awful sound
Bang bang, my baby shot me down

پ.ن البته از شوخی گذشته اينو گذشتم چون همنطور که می دونين آهنگ معروف فيلم بيل را بکش است . خيلی قشنگه اين آهنگ حتی در فکرشم که بزارم توی وبلاگ خود آهنگ و خلاصه که بنگ بنگ

2004-12-21T01:27:00.000+03:30

اينم هست
فقط فوت می کنه !
روزی 100 بار ...
فوت چه معنی می ده ؟

(تکه ای از فيلم آبی )

2004-12-20T23:59:00.000+03:30

انقدر ناگهانی اتفاق افتاد که خودم هم نفهيدم !
يه دفعه يه پيشنهاد و يه فکر و بليط و اتوبوس و ...
حالام اينجا ! تهران ! خونه !
ای ول !
خوش بگذره
پ.ن : قاعدتا اين پست بايد سه روز پيش نوشته می شد ولی اينجا فيلتر بود و لی دست گوگل عزيز و اين آقا پسر ناشناس درد نکنه شما هم اگه مشکل دارين اينجا رفع می شه !

2004-12-14T11:21:00.000+03:30

چه گريزيست ز من ؟
چه شتابيست به راه
به چه خواهی بردن
درشبی اين همه تاريک پناه ؟
مرمرين پله آن غرفه عاج !
ای دريغا که زما بس دور است
لحظه ها را درياب
چشم فردا کور است .

(کليپ نازنين مريم )

2004-12-14T11:18:00.000+03:30

بزرگترين و کوچکترينش يادم رفت !
يه ليست بلند بالا از اين سر تا اون سر
اين و اين و اون و اين و اين ...
- اووه ه ... مگه آدم چقدر وسيله می خواد ، که دور خودش بچينه تا احساس امنيت کنه ؟ همينجور وسيله از درو ديوار می ريزه . فقط برای اينکه ثابت کنه دارايی می تونی . امنی !
- ؟
- از گرون قيمت ترينش تا ارزون ترينش برای ارضای حس خودخواهيت ِ . بهت قدرت می دن و تورو زندونی می کنن . تو زندونی اونايی . نه اينکه اونا مطعلق به تو باشن .
-!
- تو ما همه مطعلق به اشياء دورو بر خودمونيم . با اونا متمايز می شيم . مقام و منزلتمون با اونا پايين بالا می ره . برای داشتنشون تلاش می کنيم . می دوييم . عمرمون و خودمون رو خرج داشتنشون می کنيم .
- نه خب ... !
- هيچ فکرشو کردی اگه وسايل و از آدما بگيرن. از همه و همه چيزرو ، و به همه يه لباس يه شکل بپوشن اونوقت چقدر دنيا فرق می کنه ؟
- نه !
- آره شايد يه دنيای بی رنگ و هيجان و کشت و کشتار باشه . اما دنيای ساده و راحتيه!
- ....... هر کاری می کنم يادم نمی ياد چی می خواستم !
-.

خوش بگذره
پ . ن : اين چند تا که نوشتم قبلا تو کامپيوترم بوده ها ، فقط اومدن اينجا گذاشتم همچنان امتحا نا خفنه !

2004-12-14T11:14:00.000+03:30

بازم ابی !
توی تنهايی يک دشت بزرگ
که مثل غربت شب بی انتهاست
يک درخت تن سياه سر بلند
آخرين درخت سبز سرپاست
رو تنش زخم ولی زخم تبر
نه يک قلب تير خورده نه يه اسم
شاخه هاش پر از پر پرنده هاست
کندوی پاک دخيل و طلسم
چه پرنده ها که تو جاده کوچ
مهمون سفره سبز اون شدن
چه مسافرا که زير چتر اون
به تن خستگيشون تبر زدن
تايه روز تو اومدی بی خستگی
با يه خورجين قديمی قشنگ
با تونه سبزه نه آيينه بود نه آب
يه تبر بود با يه اهرم سنگ
اون درخت سر بلند پرغرور
که سرش داره به خورشيد می رسه منم منم !
اون درخت تن سپرده به تبر
که باسه پرنده ها دلواپسه منم منم !
من صدای سبز خاک سربيم
صدايی که خنجرش رو به خداست
صدايی که توی بهت شب دشت
نعره ای نيست
ولی اوج يک صداست !
رقص دست نرمت ای تبر به دست
با هجوم تبر گشته و سخت
آخرين تصوير تلخ بودنه
توی ذهن سبز آخرين درخت
حالا تو شمارش ثانيه هام
کومه های بی امون تبره
تبری که دشمنه هميشه اين درخت محکم و تناوره
*من به فکر خستگيهای پر پرنده هام
تو بزن تبر بزن
من به فکر غربت مسافرام
آخرين ضربه رو محکم تر بزن *

خوش بگذره
پ.ن : قسمت آخرش رو می تونين هرچند بار که می خواين تکرار کنين ، با فرياد !

2004-12-13T09:28:00.000+03:30

يه هفته خفن در پيش دارم سه تا امتحان در يک هفته دوتاش پشت سر هم
خلاصه که حرف زياد هست فعلا مجبورم به کارهای فرعی برسم و يه ذره درس بخونم بعدش می يام بگم .
البته افزايش رکورد snack جزو اصليات زندگی است مال من فعلا 1057 است .
خوش بگذره
انشاءالله همه امتحانا برای همه دوستان خوب بشه

2004-12-07T13:55:00.000+03:30

گاو خال خال پشمی معتقده زندگی طعم خوش گيلاس نيست !
گاو خال خال پشمی معتقده زندگی شبدر خوشمزه توی دشت نيست !
گاو خال خال پشمی معتقده زندگی مسئله گنگ حل نشده نيست !
گاو خال خال پشمی معتقده زندگی عصر يه غروب پاييزی نيست !
گاو خال خال پشمی معتقده زندگی نيست . گم شده !
زندگی توی دشت و صحرا نيست ، تو آسمونا بين گنجشکها هم نيست . .
زندگی وسط تکنولوژی شهری آدما نيست . زندگی توی خونه ها نيست . توی کارخونه نيست . توی کوچه هام نيست . تو دانشگاهام نيست . لای کتابها نيست .
اينجا نيست ، اونجا نيست ، هيجا نيست . گم شده !
هيچکی هم دنبالش نمی گرده !
گاو خال خال پشمی معتقده آدما نمی دونن که زندگی گم شده . فکر می کنن خوشبختی گم شده .
گاو خال خال پشمی معتقده آدما خيلی اشتباه می کنن . وقتی زندگی پيدا بشه ، خوشبختی هم پيش اونه . هردوتاشون پيش همن با همه طعمهای گيلاس و شبدرای خوشمزه و گنجشکای تو آسمون .
گاو خال خال پشمی معتقده بايد همه بدونن که زندگی گم شده . پس همش می گه :"زندگی نيست . گم شده ! آهای آدمای دنيا !"

2004-12-07T13:53:00.000+03:30

يادش بخير ! غار رود افشان
دنج تاريکی !
رودخانه
جوجه کباب !
يادش بخير
من !
يادش بخير
ما!
يادش بخير
دوستی ها !

(کليپ گل گلدون )

2004-12-07T13:49:00.000+03:30

سکوتم از رضايت نيست
دلم اهل شکايت نيست
هزار شاکی خودش داره
خودش گيره گرفتاره

اينجوری بود که اينجوری شد ....
خوش بگذره .

2004-11-28T10:58:00.000+03:30

آقا من زندم ، حالم هم خوبه ! (کسی اصولا حال منو پرسيده بود ؟)
به روز رسانی نمی کنم ، چون يه ذره حسش نيست ، يه ذره زيادی پروژه مروژه رو سرمه ، يه ذره اينجا زيادی سرده ، يه ذره هم دسترسی به net سخته .
خلاصه هروقت اين يه ذره ها ، يه ذره تر شد ، می يام باستون می گم .
خوش بگذره . ( بيشتر از يه ذره )
پ.ن : فال تاروت هم برام "سکوت " اومد ، نوشته : در اين لحظه ، همچنان که سکوت در تو رسوخ می کند ، می توانی اهميت آن را بفهمی ، زيرا اين همان سکوتی است که گوتام بودا تجربه می کرد . اين همان سکوت چوانگ تسو ، يا بودی دارما يا نانس است ... طعم سکوت يکی است .
زمان عوض می شود ، جهان مدام عوض می شود اما تجربه سکوت و لذت آن ، يکسان می ماند . اين تنها چيزی است که می توانی به آن تکيه کنی ، تنها چيزی است که هرگزنمی ميرد . سکوت تنها چيزی است که می توانی گوهر وجودت بنام

2004-11-18T23:40:00.000+03:30

عشق رفت
مدت زيادی بود که اينجا بود ، کارهای زيادی با هم کرديم . خنديديم، رقصيديم، شعر خونديم، شکلات خورديم، وبلاگ زديم ، وبلاگ نوشتيم ، حرفهای قشنگ زديم با دوستامون رفتيم بيرون ، کافی شاپ ، قهوه فرانسه ، درگوش هم پچ پچ کرديم ، سربه سر بقيه گذاشتيم ، يه عالمه رانندگی کرديم ، يه عالمه حرف زديم ، رفتيم پياده روی تو ولنجک ، کتاب خونديم ، شريعتی رو پيدا کرديم، جبران خليل جبران رو خونديم ، شبای تنهايی همو بغل کرديم ، گريه کرديم ، عصبانی شديم اوه ه ه و يک عالمه کار بزرگ و کوچيک ديگه که می شه انجام داد ، همه رو انجام داديم. ولی خب ديگه رفت . يه دفعه دلش گرفت وگفت بايد برم. همونطوری که يه دفعه اومد و گفت بايد بمونم ! خب اونم خونه زندگی داره کلی فک و فاميل و دوست و آشنای ديگه داره که من نمی شناسم . بايد بره به اونام سر بزنه .
با هر کدوم از اونام بخواد نصف اين مدت که با من بوده ، باشه من ديگه حالا حالا ها عشق و نمی بينم. نمی گم نمی شه بدون عشق زندگی کرد ، می شه! زندگيه آروم تری هم داری. ولی آدم که يه بار با عشق دوست شده باشه ، هر چند مدت يه بار وقتی نباشه ، دلت براش تنگ می شه. دلت می خواد اينجا بود، باز می شستی باهاش قصه می بافتی.قصه هايی به لطيفی کارتونای خارجی که بچه بوديم نشون می داد ، به راحتی يه گپ دوستانه با آدمهای صميمی و به زيبایي بغل کردن خواهرت وقتی احساس می کنی خيلی دوستش داری .
فکر کنم اونم دلش برای آدما تنگ می شه آخه می گن دل به دل راه داره . چون هيچ وقت خيلی ازت دور نمی شه ، اگه پيش خودت نباشه ، می ره پيش يکی از دوستاش که دوست نزديک تو ام باشه. اونوقت تو بتونی ببينيش ، احساسش کنی و از دور مواظب رفتارو حرکاتش باشی .
يه روزم دوباره می ياد سراغ تو ، وقتی وقتش شد و دوباره بايد می يومد . اونوقت می ياد ...
حالام رفته ، خيلی دور نشده اومده سراغ دوستام. پيش اوناست و با اونا اينور اونور می ره . اونا می يان برای من تعريف می کنن من از حالش خبر دار می شم . می گن حالش خوبه و هنوز شور زندگی می آفرينه !هنوزم يه دليل برای زندگی ، يه دليل برای لبخند ، برای دوست داشتنه . هنوزم دليل شجاعته ، دليل کارهای بزرگ و هنوزم حد نهايت ِ .
انشاءالله هر جا که هست سالم و سلامت و پاک و صادق باشه !
خوش بگذره !

2004-11-18T23:28:00.000+03:30

دلم می خواست
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
فرياد بکشم
و تنها سکوتی خفه کننده
حجم گلويم را پر کرده بود

يا

دهنم مزه گسی می داد
حتی بعد از خردن قهوه فرانسه
ذهنم پر از شيون بود
و گلويم پر از خالی
نه خالی ِ سفيدِ ليوان ِ خالی
به خالی شب ِ سياهِ بی ستاره
و ذهنم هنوز پر از شيون بود
پر، لبريز ِ لبريز ...

2004-11-15T22:48:00.000+03:30

و من
شکستم
تنها
هيچکس نبود ...
و چون خدا بود بلند شدم.
و بعد
شکستم
تنها
هيچکس نبود...
و باز خدا بود و
بلند شدم.
و من خرد شدم
تنها
هيچکس نبود
و اينبار باد
زودتر از خدا رسيد.
و من بلند نشدم...
ذراتم در دست باد رقصان ، تنها ، جدا.
و من ، من نشد ،
قطعه قطعه شد...
در فضا گسترد ، هر قطعه منی .
و هر منی رقصان به سوی تو ...

2004-11-14T13:00:00.000+03:30

با تو اين تن شکسته داره کم کم جون می گيره
آخرین ذرات موندن توی رگهام نمی ميره
با تو انگار تو بهشتم با تو پر سعادتم من
ديگه از مرگ نمی ترسم عاشق شهامتم من
اگه رو حصیر بشینم اگه هیچی نداشته باشم
با تو من مالک دنيام با تو درنهايتم من
با تو انگار تو بهشتم با تو پر سعادتم من
ديگه از مرگ نمی ترسم عاشق شهامتم من
با تو شاهماهی دريام بی تو مرگ موج تو ساحل
با تو شکل يک حماسه بی تو يک کلام باطل
بی تو من هيچی نمی خوام از اين عمری که دوروزه
نرو تا غم باسه قلبم پيرهن عذاب بدوزه
با تو انگار تو بهشتم با تو پر سعادتم من
ديگه از مرگ نمی ترسم عاشق شهامتم من

روز عيد و يه cd mp3 از ابی اينجوری می شه ديگه ....
خوش بگذره

2004-11-14T11:40:00.000+03:30

1- عيد شما مبارک ، نماز روزه هاتون قبول ، صد سال به اين سالها
2- ما هم امديم تهران و داره بهمون خوش می گذره
3- ديشبم رفتيم مهمونی دوستان و خيلی خوش گذشت، خيلی خوشمزه بود و جای اونايی که نبودن هم خيلی خالی بود
در کل بازم عيد همه مبارک به همه خوش بگذره
ديگه خيلی خوش بگذره
پ.ن : يه تشکر درست حسابی از مامان گلناز برای غذاهای فوق العادشون .

2004-11-11T11:50:00.000+03:30

◄
و ما امروز به سمت تهران حرکت می کنيم (انشاءالله ) با قطار دوست داشتنی (انشاءالله ) و پست بعدی از تهران خواهد بود (انشاءالله )
خوش بگذره تا فردا که من بيام !

2004-11-11T11:46:00.000+03:30

◄
اصولا اينکه تو کسی رو نمی شناسی دليل نمی شه که ديگرانم تو رو نشناسن !
(توضيحات اينکه يکی از فاميلامون که مشرف شدن به دانشگاه ما ، مصطلحاً خواستن آمار مارو بگيرن ، بعد يکی آمار نداشته مارو داده که من شخصاً صرفاً سرکلاس ديدمش و هنوز اسمشونو بلد نيستم ، خداييش شاخام دراومد از اين منبع اطلاعاتی !)
خوش بگذره

2004-11-11T11:44:00.000+03:30

◄
خودکار من بگير نگير داره . تعضی وقتی اخلاقش خوشه و انقدر خوشگل می نويسه که بيا و ببين ، بعضی وقتام که خلقش تنگه ، آنچنان کج و کوله و عجغ وجغ می نويسه که خودت ازخط خودت متعجب می شی و اعتماد بنفست حسابی می ياد پايين که ای وای اين چه خطيه که من دارم . حالا نگو ربطی به خط بيچاره نداره و مشکل از جناب خودکار ِ.
راستش تا چند وقت پيش منم فکر ميکردم که مشکل از خط منه و با توجه به پيشينه دوران رشد خط بنده در دبستان و از تلويزيون درس خوندن ما به علت جنگ تحميلی ، شکی نبود که مشکل مشکل خطه و می خواستم هزينه ای کلان صرف کنم و برم کلاس خط . که دست خط آدم نشانه شخصيت آدمه تو اجتماع ! القصه مدتها براين خيال بودم که بيشتر دقت کردم ديدمم که هميشه هم خطم به اون بدی که می گن نيست . تازه بعضی وقتام خوبه . دست من و خط من که عوض نمی شد که بگی يه وقت بايه دست می نويسم خوبه يه وقت بايه دست ديگه بده . چيزی که عوض می شد خودکار بود .
مثلا چرا وقتی با مداد می نويسم انقدر خطم خوبه و همه چيز سر جاشه ! بازم دقت کردم ، بخصوص روی خودکار آبی که زحمتکش ترين خودکاراست و بيشتر از همه می نويسه و کارمی کنه . کل دفترا و جزوه ها 3/2 آبيه و بقيه خودکارا خيلی زحمت بکشن ، 2 يا سه خط و چند تا تيتره . خلاصه ديديم که بعله ، بعضی وقتا خودکار آبيه محترم ، خوب و خوشه و خوشگل می نويسه و بعضی وقتام نه ! عصبانی و کج خلقه و می زنه هرچی نوشتست کج می کنه . حالا اين عصبانيتش ممکنه از خستگی باشه ، يا اينکه از دست خودکارای ديگه که مثل اونن ولی انقدر کم کار می کنن و تنبلن و تازه پوز هم می دن . يا اينکه از ناصاف بودن دفتر و هزارو يک چيز ديگه که باعث می شه بزنه دست خط شمارو خراب کنه.
خلاصه اينارو گفتم که بگم اگر احياناً دست خط بدی دارين ، يعنی فکر می کنين که دست خطتتون بده ، سرشکسته نباشين که ربطی به شما نداره و نمی خواد کلی پول کلاس خط بدين . فقط حواستون بايد جمع خودکاراتون کنيد و ازشون خوب مراقبت کنين که سرحال و سرخوش باشن . اونوقت ببينين که خطتتون می شه نستعليق شکسته !
البته همه اينا فقط در مورد خودکارا صادقه . چون مداد و خود نويس وضعشون فرق داره . مداد که مثل اون آدم های خاکی و راحته که در هر صورتی درست می نويسه و کم اتفاق می يوفته اعصاب خورديش رو دست خط اثر بزاره . خودنويسم انقدر به خودش مغروره که هميشه می خواد بهترين باشه و فقط خودکاره که اين وسط بگير نگير داره !
پس حواستونو تو مراقبت جمع کنين تا خطتتون خوب بشه و دنيا زيبا تر بشه !
خوش بگذره

2004-11-11T11:41:00.000+03:30

◄
يه سری جمله قصار که فقط سر کلاس به ذهن آدم می رسه !

قلب يه شکل خوشگله که می شه سر يه چوب زدش ، روشم شکلات ريخت و به عنوان آب نبات داد دست بچه ها !

هر وقت از استاد محترم سوألی می کنن که جزو مشقی که ديشب خونده، نيست ، می گه :"بريم جلو می گم !" ( جريان اون فردا هست که نمی ياد )

با اينکه درسمون داره تموم می شه ، بازم مثل ترم اول وقتی استاد می گه فلان مطلب و که خوندين ، ما هاج و واج می گيم ، نه !
خدايش معلوم نيست چی خونديم !

فعلا همين .
خوش بگذره
پ.ن : نمی دونم چرا سر کلاس اين استادمون ( همون کلاس حرکات موزون) من حس نويسندگيم شکوفا می شه !

2004-11-09T14:40:00.000+03:30

گوش دادن به بعضی آهنگا آدمو به عشق تشنه می کنه و گوش دادن به بعضيها آهنگا آدمو از هرچی دوست داشتنه متنفر می کنه وقتی عادت کرديم که به آهنگايی گوش بديم که مريم DJ و امثال اون می خونن ، بايد فاتحه موسيقی و هنر و حتی خودمو نو بخونيم
اينجاست که به قول شريعتی بايد با خشم فرياد زد که ای انسان امروز ، هنر را نجات دهيد ! هنر را از چنگ برژوازی تاجر پول پرست ، از دام تبليغات راديو تلويزيونی ، از منجلاب سرمايه داری سودجو رها کنيد ، هنر همزاد مذهب و هم نژاد فلسفه است...
فکر کنم شريعتی اگه اين سالها بود و اين هنر جديد و می ديد و جونهايی که با اين موسيقی از صبح تا شام به قول خودشون "حال " می کنن و مثل ديوانه ها جيغ می زنن . خيلی زودتر از اينها سکوت می کردو می رفت .
به کجا می ريم ، خدا داند !
خوش بگذره .

پ.ن: Sorry نمی خوام به کسی توهين کنم ولی باور کنيد 24 ساعت مجبور بودن به گوش دادن به آهنگای اين آدما ، اعصاب برای آدم نمی زاره . انقدر مزخرف می خونن که اندی و شهرام کی جلوشون لونگ می ندازن .

2004-11-09T14:33:00.000+03:30

من قطار به سمت تهران رادوست می دارم
من قطار به سمت مشهد را دوست نمی دارم
من دوست دارم همین لحظه سوار آن قطار که دوست دارم می شدم
ولی من باید تا پنجشنبه صبر کنم
آدم اغلب به آن چيزهای که دوست دارد نمی رسد
ومن همچنان در مشهد می مانم

خوش بگذرد به شما آنجا.

2004-11-08T11:55:00.000+03:30

آقا يه اصلاحيه برای اون پستی که خانواده رو توضيح دادم ، اون بچه کوچولوموم سگ آبی نيست اسب آبيه ، Sorry که به اشتباه افتادين
ديگه غربت و هزار دردسر
خوش بگذره

2004-11-02T11:41:00.000+03:30

خداييش orkut شگفتی سازه ها ، اينه همون مفهوم دهکده جهانی که آقای خاتمی دنبالش بود ، حالا هی اين سياست مدارا بشينن باسيه خودشون فلسفه ببافن که اينجوريه و اونجوريه ، حالا هی همه بيان بگن اه اه orkut چيه بی کلاسيه و به درد نمی خوره و از اين چيزا بازم آخرش دم مهندس کامپيوتر ا و web design ها گرم ، چی کردن اينا ..D:
همه اينا باسيه اينه که امروز فهميدم که دوست ِ دوست ِ دوست ِ من ، دوست ِ فاميلمونه اونم نه يکی از دوستام بلکه تا حالا 4 تا و از اونطرف هم دوتا از فاميلامون ( حالا شما پيدا کنيد پرتقال فروش را)
خلاصه که اينم دنيای مدرن امروز ، واقعا با اين تکنولوژی ها آدم کيف می کنه .

هميشه Update باشين .

2004-11-02T11:34:00.000+03:30

و من همچنان حرف های تازه ای از جبران خليل جبران کشف می کنم ، هر دفعه که متنی ازش می خونم مثل بار اول تازه و نو و تاثير گزاره و شعراش از همه قشنگ ترن مثل اين :

در دنيا غريبم
و در تبعيد من ، غربت و دلتنگی غمگينی است
من تنها هستم
و درتنهايی خود
سرزمين ناشناخته و سحرآميزی را می بينم
اين تصور
روياهای مرا با اسرار يک سرزمين بزرگ و دور از دست سرشار می سازد
سرزمينی که هرگز نديده ام ...

هميشه تازه باشين .

2004-11-02T11:32:00.000+03:30

از رنگ بريديم و زديدار گذشتيم
با چشم فروبسته ز گلزار گذشتيم
درباغ جهان پا نگرفتيم چنان سرو
چون سايه سبک از سر ديوار گذشتيم
در راه سبک سير نه پستی نه بلندی است
ابريم از اين دامنه هموار گذشتيم
پندار برانگيخته صد نقش فسون رنگ
اين گرده دريديم و ز پندار گذشتيم
ديديم غباری جو بر آن ريال جامه فکنديم
از جاده دنيا چه سبکبار گذشتيم
خفتيم و شديم از گذر خواب خبردار
از رهگذر خواب چه بيدار گذشتيم
از آمدن و رفتن ما کس نشد آگاه
از رهرو اين خانه پريوار گذشتيم

همچنان غزل از سهراب سپهری …

2004-11-02T11:26:00.000+03:30

هوم هوم ...
راستی يادم رفت بگم که دو عضو به اعضای خانواده ما افزوده شده !
يکيش يه گاو خال خال پشميه با پاهای درازه که هيکل گنده ای هم داره . اون يکيم يه سگ آبی مامانيه آبی آسمونيه که آدمو ياد بچه کوچلوها می ندازه . مثل بچه کوچلوها هم اگه بش دست بزنی تِق تِق صدا می ده .
اين دوتا وقتی مشهد بودم به خانواده ما اضافه شدن . اون سگ آبي ، خيلی تيتيش ماماني بود و همش نگران بود که لباساش کثيف نشه و اگه به هر عنوان هم بش دست می زدی ، تق تق صدا می داد -> آدم نمی تونست بزاره بياد تو تخت پيش خودش بخوابه ، چون آدم تو خواب ممکنه غلت بخوره و هی بخوره به سگ آبی و اون هی بگه تق تق .
خلاصه چون جای ديگه هم نمی شد گذاشتش تو سفر اخير آقای پدر که اومده بودن مشهد ، تو وسائل اضافی دادم اين سگ آبی رو هم ببرن تهران ، که اونجا جاش امن تره.
ولی جناب گاوخا ل خال پشمی با پاهای دراز ، رفتن نشستن بالای کمد ی که تو اتاق داريم ، پاشونم انداختن رو پاشونو دستاشونم گذاشتن رو پاهاشون ، دارن با يک نگاه عاقل اندر سفيه پايين و يعنی رفتار و اعمال مارو تو اتاق نظاره می کنن .
هر چند وقت يه باريم حالا يا بدليل تکانهای که کمد می خوره يا از روی علاقه خودشون گردنی تکون ميدن و وضعيت سرشونو تعيير می دن . بعضی وقتام سرو می يارن پايين ، رو دستا می زارن . ولی در همه حال درحال نظاره کردن ما تو اتاقن .
من وقتی می رم تو تختم ، تو طبقه دوم تخت دونفره اتاق ، هم سطح جايی می شم که اين جناب نشسته . اونوقت می بينم که چه جوری مارونگاه می کنه ، يه نگاه از بالا به پايين . حالا هنوز به حرف نيومدن و دارن نگاه می کنن و فکر می کننن و تجزيه تحليل . هر وقت به حرف اومدن و حرف حکيمانه ای زدن ، می يام براتون تعريف می کنم . خلاصه اينم از اعضای جديد خانواده کارتونی ما.
راستی ! جناب هاپولی و آقا کلاغه هم چون نمی تونستن دوری من و تحمل کنن ( منم به هم چنين) با من اومدن مشهد و فعلا اينجا پيش من هستن ، خلاصه اينم از اين

خوش بگذره

پ.ن : راستی ما يه استاد داريم که هيکلش اندازه هيکل اين گاو خال خال پشمی نيست اما پاهاش به درازيه پاهای اين گاو است و همش سر کلاس داره شلنگ و تخته می ندازه ، بچه های کاردانی که از کلاس اين استادمون به عنوان کلاس حرکات موزون ، ياد می کنن . خلاصه که با اينکه شباهت کمی بين استاد ما با گاو خال خال پشميه ولی گفتم بيام بگم که نگفته نمونه چيزی . بازم خوش بگذره

2004-11-01T14:56:00.000+03:30

یه تعریف جدید از دوست :
اینکه بشه بش زنگ بزنی و پای تلفن گریه کنی هرچی هم دلت خواست بگی اونم بفهمه .
مرسی برای همه دوستای خوب ...
خوش بگذره

پ.ن : يه شعر هم بود که الان یادم نیست، کتابش که اومد دستم می یام می نویسم

2004-11-01T14:54:00.000+03:30

اگه يه روزی مثل اين فيلمهای آمريکايی ماشينها و روباتا دنيا رو فتح کنن و نسل انسان رو از بين ببرن و باسيه خودشون يه دنيای جديد بسازن . انوقت فکر کنم تو يکی از موزه های مهمترين شهری که می سازن ، وسط موزه تو يه محفظه بلوری ، رو يه سه پايه برنزی قشنگ ، يه دونه قلب انسانی می زارن . همونی که ما حالا بهش می گيم "دل " . اونو اونجا به عنوان تنها يادگاری از نسل بشر ، می زارن !

- فکر کنم بايد بگرديم ببينيم تو موزه ای جايی اين کارو کردن يا نه !

خوش بگذره .

2004-11-01T14:49:00.000+03:30

چرت و پرت گفتن استاد سرکلاس يا يخ بودن درس دادنش يا شرکت نکردن مغزهای ما ، باعث می شه که آدم دو قسمت بشه . يه قسمت هرچی استاد بخواد بنويسه ، يه قسمت هم تو فکرو خيال گذشته و حال و آينده باشه . اونوقت که يه دفعه وسط جزوه می نويسی "آسمان" به جای اينکه بنويسی " سازمان"

يا

بعضی کارا غير اراديه ،مثل جزوه نوشتن ...

خوش بگذره .
مخابره شده از مشهد .

2004-10-24T10:35:00.000+03:30

هيچ می دونستين سهراب سپهری غزل هم داره ؟ اتفاقا غزلاشم قشنگه يکشو که قشنگتر بود و اينجا می نويسم

تا گرفتم خلوتی تاريک ، روشن تر شدم
قطره ای بودم چو رفتم در صدف گوهر شدم
هيچ گل چون من در آين گلزار بی طاقت نبود
خواب ديدم چون نسيم صبح را ، پرپر شدم
خشکسالی ديده ای در چمن چون من نبود
ابر را ديدم چو در آهنگ باران ، تر شدم

خوش بگذره
مخابره شده از مشهد مقدس

2004-10-24T10:32:00.000+03:30

بعضی آهنگا آدمو ياد بعضی خيابونا می ندازه و نمی زاره توی اتاق تو خوابگاه تو مشهد مقدس ، حواست سرجاش بمونه و درس جلو روتو بفهمی .
بعضی وقتام کمبود امکانات از نوع اينترنتيش برای يکی به اصطلاح معتاد به اين تکنولوژی ، رنجهای زيادی داره و بازم مانع خوندن درس برای کوئيز دوشنبه می شه .
با اينهمه مانع برای درس خوندن ، آدم چه جوری می تونه درس بخونه ؟ نه شما بگين
< مرا درياب من خوبم
هنوزم آب می کوبم
هنوزم شعر می رسيم
هنوزم باد می روبم
مرا درياب درسرما
مرا درياب تا فردا
مرا درياب تا رفتن
مرا درياب تا اينجا...> ( اين قسمت من باب تفريح بود )
خلاصه اينکه انشاءالله شما آهنگای خاطره انگيز گوش ندين و دچار هيچ نوع کمبود امکاناتی نباشين ، بتونين به راحتی درسهاتونو بخونين
خوش بگذره .
پ.ن: فقط نمی دونم چرا وقتی رمان کوری رو می خوندم از اين مشکلات نداشتم!

2004-10-24T10:27:00.000+03:30

هر خنده بر درد بی درمان ، دوا نيست
بعضی خنده ها خود درد ِ .

يا

تو صورتش می خندم و نگام می کنه هاج و واج . چشماش گرد شده .
- تو سرش چی می گزره ؟ نمی دونم ...
وقتی می خندم حتی نمی دونم تو سر خودم چی می گزره . يک لحظه سعی می کنم اعصابم رو تحت کنترلم بيارم اما رشتش از دستم در می ره ...
فکر کنم گريه کردن يادم رفته ، چون به جای گريه دارم می خندم . اونم قاه قاه ...
همچنان من و هاج و واج نگاه می کنه ...
- ببخشيد ! شما چتونه ؟!

2004-10-24T10:24:00.000+03:30

با عرض معذرت
اما حتی اگه گند از سر همه چيز دربره
بازم انسانها برای بقای خودشون تلاش می کنن
و می شه گفت تا اين حد از مرگ می ترسن و تا اين حد به زندگيشون اميد دارن .

همچنان خوش بگذره

پ.ن : اينم نتيجه خوندن رمان کوری . جالب بود ، ايده جالب سياه . بازم جای شکرش باقيه که آخرش اميد داشتنشون فايده داشت و Happy End بود .
پ.ن2 : يه مثال از اون جمله بالا اينه که ادمها تو آشپزخونه ای که کاملا داره گند از سرش در می ره ، همچنان آشپزی می کنن و برای بقای شکمشون تلاش می کنن ....
پ.ن 3: Sorry که يکذره دچار تلخی سياه شدم .

2004-10-20T14:31:00.000+03:30

وقتی چشماتو ببندی ، صداهای بيشتری می شنوی...

تيک تاک يه ساعت که نيست
سروصدای يه بچه
حرف زدن دونفر تو اتاق بغل
خوندن آهنگ زير لب يکی از تو راهرو
صدای موتور ماشين زير پنجره
صدای ظرف شستن از آشپزخونه دورتر
صدای بغ بغوی دوتا کبوتر از تو سوراخ توی سقف راهرو

- به نظر شما ما اومديم خونه کبوتر را گرفتيم يا اونا اومدن تو خونه ما ؟

صدای يه دمپايی تو راهرو ...

وقتی چشماتو باز می کنی
همه جا ساکته و آرومه
ساعت باطری نداره
هيچ بچه ای تو خوابگاه نيست
اتاق بغليا خوابن
کسی تو راهرو نيست
ماشين از زير پنجره رفته
همه ظرفا شسته شدن
کبوترا فهميدن ما اومديم تو خونشون و گزاشتن رفتن

صدای يه دمپايی تو راهرو ...
از جلوی اتاق رد می شه و می ره .

- اينم يه روز ديگه ، پا شم برم سراغ کارام...

خوش بگذره.
مخابره شده از مشهد مقدس

2004-10-20T14:27:00.000+03:30

اينم يه شعر از جناب داريوش ، به ياد عمو بهزاد و بقيه برو بچز

گفتم تو چرا دورتر از خواب و سرابی ، خواب و سرابی
گفتی که منم با تو ولی تو نقابی اما تو نقابی
فرياد کشيدم تو کجايي ؟ تو کجايي ؟
گفتی که طلب کن تو مرا تا که بيابی
چون همسفر عشق شدی مرد سفر باش
هم منتظر حادثه هم فکر خطر باش فکر خطر باش
هر منزل اين راه بيابان هلاک است
هر چشمته سرابی است که بر سينه خاک است
در سايه هر سنگ اگر گل به زمين است
نقش تن ماری است که در خواب کمين است
در هر قدمت خاک هر شاخه سر دار
در هر نفس آزاد هر ثانيه صد بار
چون همسفر عشق شدی مرد سفر باش
هم منتظر حادثه هم فکر خطر باش فکر خطر باش
گفتم که عطش می کشتم درتب سحرا
گفتی که مجوی آب و عطش باش سراپا
گفتم که نشانم بده گر چشمه ای آنجاست
گفتی چو شدی تشنه ترين قلب تو دريا است
گفتم که دراين راه کو نقطه آغاز
گفتی که تويی تو خودپاسخ اين راز
چون همسفر عشق شدی مرد سفر باش
هم منتظر حادثه هم فکر خطر باش فکر خطر باش

خوش بگذره
مخابره شده از مشهد مقدس

2004-10-20T14:23:00.000+03:30

بعضی وقتا يه بيت شعر می تونه يه آدم نا اميد و به يه آدم اميدوار تبديل کنه ، اونم در عرض کمتر از نيم ثانيه

حافظ وظيفه تو دعا گفتن است و بس
دربند آن مباش که نشنيد يا شنيد

شما اينطور فکر نمی کنين ؟
خوش بگذره

2004-10-20T14:17:00.000+03:30

يه ليوان شير نسکافه عوض قهوه فرانسه
يه مداد گوشه لب عوض يه نخ سيگار
يه جزوه باز نيمه کاره ...

بحث های دونفره و خيالپردازيهای جانانه
تجزيه تحليلهای روانشناسی و سياسی و اجتماعی...

بالا رفتن از پله های ترقی و رسيدن به ابرا
از اون بالا پايين افتادن...

زدن به رگ و ريشه عشق و يه فال حافظ ...

دوره کردن خاطره های خوب و خنديدن
پشتش غمگين شدن از ياد خاطره های ديروز...

دلتنگی باسيه يه قهوه فرانسه جانانه تو کلاسيک
يا يه اسپرسو تو هات چاکلت...

آخرشم ليوان خالی و جزوه ننوشته
هيچی و حرف و هيچی

ياد قهوه فرانسه با يه نخ سيگار و يه آهنگ فرانسه

ديگه ديروفته ، بايد خوابيد
خوش بگذره

2004-10-16T10:22:00.000+03:30

برا يه آدم گرسنه ای که 400 تومن پول بيشتر تو جيبش نيست ، ديدن رستوران های رنگ وارنگ با اسمهای اشتها آور ، يه جور عذاب الهيه .

ما که نفهميديم که ماه رمضون شد يا نه ، چون اينجا در يه جور بی خبری به سر می بريم ولی به هر حال ماه رمضونتون مبارک .

خوش بگذره
مخباره شده از مشهد

پ.ن : بی خبری کامل هم نيست ها ، يه راديوی کو چيک هم داريم که دقيقا سر اذان مغرب ديروز خراب شد .
يه نکته ديگه : دل منم برای همه تنگ شده .

2004-10-16T10:15:00.000+03:30

مثل فانوسيم که اگه خاموشه
برا نفت نيست هنوز
يه عالم نفت توشه (فرهاد)

و ياد گرفتم که ما 5 تا حس نداريم ، 6 تا داريم و بايد به حس ششم گوش بديم . نه اينکه باهاش مقابله کنيم . هر وقت صداشو شنديدين ، چشماتو نو ببندين و اونی که می گه رو انجام بدين ، حتی اگه اول کارتون بنظر خنده دار بياد ، ولی مطمئن باشين که اون حس اشتباه نمی کنه . به حرفش هميشه گوش بدين

خوش بگذره .
مخابره شده از مشهد مقدس

2004-10-14T19:49:00.000+03:30

يه کشف جديد کردم ، ريچارد باخ .
شاهکاره ، اگه می خواين که يه ديد جديد به دنيا ی اطرافتون پيدا کنيد ، بريد يگانه مال ريچارد باخ رو بخونين ، اصولا شاهکاره
ما هم اينجا مشهديم، حالمون خوبه ، با خوب بد اينجا می سازيم و اصولا تجربه کسب می کنيم
زندگی هم پر تجربه های خوب و بده ،بايد ديد چه جوری می شه ازش استفاده کرد
ما بريم خريد فعلا ...
راستی هوا هم بوی ماه رمضون می ده اينجا ، از صبح انگار غروبه
ما ديگه بريم
خوش بگذره

2004-10-14T19:40:00.000+03:30

يه سخن هم از جناب هاپولی ، ايشون می فرمايند :" وای به حال استادی که تو ماکارونی سوءالهای بی ربط دانشجوهای کنجکاو ، گير کنه و فکر کنه که به همه بايد همه چی رو بفهمونه..."
اونوقت اون کلاس می شه ، کلاس هوش مصنوعی دانشگاه ما.
اوصلا هر دانشجوی فوق هوش دانشگاه شريفی ، نمی تونه استاد خوبی برای دانشجوهای کنجکاو کارشناسی باشه ، همه جا هم صرفا دانش تنها بدرد نمی خوره ، تجربه و اينام هست...
خوش بگذره.
پ.ن : من سر کلاس به درس گوش می دم ها ، اينا رو وسط اون ماکارونيا نوشتم..:)

2004-10-14T19:32:00.000+03:30

همش بلند پردازيهای عجيب غريب ، شبکه lan و اينترانت و نمره ها روی web و mail server درست کنيم و بسازيم و شهر آرمانی ..
آخرش از اون بالا می يوفته پايين ، سرش می شکنه.
يا شايدم با اينکه می دونه اينا خيال پردازيه ، با گفتن اين ايده های خوب ما رو تشنه تر کنه و بزاره تو تخيلات بمونيم.
wireless و شبکه نت جهانی و خطوط T1 و T3 و ADSL پرسرعت اينترنتی...
اون حرف می زنه ازتکنولوژی های خوبی که هست...
ما هم می شينيم چهار چشمی نگاه می کنيم و حسرت می خوريم.
وقت هم می گزره...
آخرشم می گه ، امکان عملی اين ها که می گم ،کم پيش می ياد برای آدم ، ولی خب بدونين بد نيست...
آدم دلش می خواد به حال زار خودش گريه کنه...
وقتی هم می گه کل شبکه مشهد پهنای باند 8mb/s داره و اين و بين 500، 600 تا ISP مشترک گذاشته . ديگه می بينی گريه هم به حال آدم فرق نداره...

و ما چه تواناييهايی داريم که شبکه رو تو تخيل هامون ياد می گيريم و وصل می کنيم و استاد می شيم...
وقتی به دوبرابر پول آزمايشگاش فکر می کنی که دادی و حالا نشستی تو کلاس عملی، استاد محترم می فرمايند اين جا امکانات نداره و از اين کلاس انتظار عملی نداشته باشيد...
فشار خون آدم زيادی می ره بالا.

مثل اينکه هنوز جيباشون پرپول نشده که سر ريز کنه ، و بخوان خرج امکانات کنن...

ما هم چه استاد خوش خيالی داريم يا شايدم که نفسش از جای گرم بلند می شه ، بازم می گه اينجا فلان کارو می کنيم و شبکه می سازيم و درست می کنيم و فقط امکانات می خوايم...

هوم...
اينم حاصل دوساعت کلاس شبکه ما...
به شما خوش بگذره.
مخباره شده از مشهد مقدس

پ.ن:حاصل بالا رفتن زيادی فشار خون ما و گروهی از دوستان ، باعث يک حمله انتحاری به اتاق مدير گروه شد و ايشون رو مجبور به عقب نشينی موقتی کرد ، البته ايشون از اون مشهديهای اصليلن . به هر حال فعلا گفتن چشم امکانات هم می ياد...

2004-10-09T16:29:00.000+03:30

در راستای فعاليت های تابستانی بايد به اطلاع برسانيم که ما امسال خيلی هم بيکار ننبوديم و به آرزوی چندين و چند ساله خود جامه عمل پوشانده و وبلاگ نويس شديم و در اين راستا ، با حمايت دوستان وبلاگ زير را در تاريخ افتتاح کرديم و از آن روز تا به امروز کليه دوستان مارو از نظرات و پيشنهادات و کامنتهای خود مورد لطف قرار می دهند .
در آخرين لحظات قبل از حرکت به سمت مشهد مقدس ، گفتيم بياييم و اين را بگوييم که خدای نکرده دوستان نگويند که ما تابستان بی فايده ای داشتيم .
و البته چون در مشهد مقدس دچار کمبود امکانات هستيم ، به روز رسانی اين مکان فرهنگی با کمی تاخير انجام می پذيرد که پيشاپيش از همه دوستان معذرت می خواهيم .
حق يارتان

پ.ن : همگی مواظب خودتون باشين و خوش بگذره.

2004-10-09T01:42:00.000+03:30

خب ديگه رسيديم به آخرش
سه ماه تابستون + 2 هفته اضافی هم تموم شد ، فلسفيشو بخوای نگاه کنی بايد بگی "اين عمره آدمه که می گذره ، بايد ديد چه جوری می گزره" ولی خب خيليم پِيچيدش نکنيم می شه موضوع آشنای تابستان خود را چگونه گزرانديد.

والا بر همگان پوشيده نيست بر شما هم پوشيده نباشد، ما امسال تابستان خود را به صورت بسيار بسيار مفرحی گزرانديم. از همان اول تابستان که از مشهد مقدس تشريف آورديم به تهران بزرگ ، کليه درس و دروس را بوسيده و در کمد گذاشتيم و درش را هم بستيم. و به جای آن سوئيچ ماشين را برداشته و به عناوين مختلف با دوستان خيابانها و کافی شاپها و رستورانهای تهران را از حضور خودمان سرافراز کرديم و صد البته بسيار خوش گزرانديم. در اواخر ماه دوم به علت مسئله ميمون و فرخنده ازدواج دوست گراممان ، اين گشت و گزارها سمت و سوی ديگری به خود گرفت و ما يک دوره کارآموزی فشرده در مورد آمادگی قبل از ازدواج را گزرانديم که دقيقا سه شنبه نتيجه کليه تلاشهايمان مشخص شد و عروس ما به خانه بخت رفت و پروژه ما با موفقيت انجام شد.
و البته ما امسال تابستان يک ذره از زير کار در رفتيم و کارهايی کرديم که نبايد می کرديم ، ولی خب سعی می کنيم که ديِگر تکرار نشود و فرزند صالحی بشويم.
البته در اين تابستان برای خوش گزرانيهايمان دو ياور هميشه مومن با ما بودن. يکی اتومبيل مهربان که همواره ما را و همچنين چاله چوله های شهر را تحمل می کرد و ديگر دوست عزيز مان گليب که بدون او هيچ کافی شاپی صفايی نداشت و در مواردی هم همراهي خواهران دوقلويمان محفل را شادمانه تر می کرد .
و خلاصه در آخر سر از عوامل پشت صحنه يعنی مادر خانومی و آقای پدر که بسيار بسيار مارا در اين تابستان تحمل کردند ،تشکر و سپاس وافر داريم.
و اين بود انشای ما در رابطه با موضوع تابستان خود را چگونه گزرانديد.

2004-10-08T11:44:00.000+03:30

درست مثل اين خونه هايی که باکارتهای پاسور درست می کنن، می مونه
خيلی باشکوه و خوشگله، ولی با کوچکترين حرکت اشتباهی می ريزه
پوف ...
و ديگه هيچی ازش نمی مونه...
درست کردنش انرژی و تمرکز می خواد، بايد آروم و با دقت يکی رو روی اونيکی بزاری . ولی خراب کردنش به راحتی يه نفس کشيدن اشتباه يا يه پوف ِ بلنده و بعد هيچی...

چرا هميشه فقط فکرای بده که زود به حقيقت می پيونده؟

- نه بچه جون من ديگه حوصله درست کردن اون خونه رو ندارم، باز می يای و رد می شی و دستت تو اشتباهی تکون می دی، می ريزه...
با ورق بايد بازی کرد، به درد خونه درست کردن نمی خوره.

همچنان آهنگ فرانسوی می خونه...

2004-10-07T01:27:00.000+03:30

يه کوه بلند يا يه دشت پهن ...
يه آدم تنها اون بالا
يه جيغ بلند
بلندِ بلندِ بلند...
يه نفس عميق
بعد دوباره زندگی
با آدمهاش...
آدمها با شکلکهاشون ، نقابهاشون
شکلهايی به خنده داری شکلکهای ياهو
قَه قَه ، خنده ، گريه ، ناراحتی ،کلافگی، عصبانيت ، دلشوره
خواب آلودگی ، عشق ، دوست داشتن ، گفتن ، دست زدن
رقصيدن ، سبز شدن ، زبون درازی ،
خوب بودن ، بد بودن
همه و همه
ولی همه بدون جيغ ،
بدون يه جيغ بلند رو نوک کوه يا توی يه دشت
بلندِ بلندِ بلند...

2004-10-06T23:50:00.000+03:30

يه آهنگ فرانسوی ، يه قهوه و يه نخ سيگار...
نت و چت و وبلاگ و حس نفهميدن و عجيب غريب بودن ....
حس بودن و نبودن ...
حس بودن و دردِ بودن ، حس نبودن و دردِ نبودن...
حس حرفای عجغ وجغ ، حس نوشتن سينجلری
حس اعتراف توی کليسا يا حس گريه تو حرم
حس آدما چشم بسته...
حس دوری ، حس پرت و پلا
حس قايق روی گاوخونی ، حس آخر رود ...
آخر رود
آخر رود
هوم ...
هنوزم يه آهنگ فرانسوی با يه قهوه سرد با يه سيگار نيمه خاموش
هنوزم...

خوش بگذره

2004-10-06T14:49:00.000+03:30

و بلاخره عروسی...
مبارک باشه ، انشاءالله که به پای هم پير بشن...
به قول دوستی تا باشه از اين عروسيا

به ما که خوش گذشت به شما هم خوش بگذره.

پ.ن: اصولا می گن هر نوع جنکولک بازی تو عروسی مجازه ولی نه تا حدی که فرداش پات تاول بزنه، صداتم در نياد . البته اين بلايی که عرض کردم اصلا سر هيچ کدوم از دوستای عروس نيومدااااااا. همه حضار اونجا بيان کردن که دوستای عروس بسيار بسيار معقول بودن (البته همه می خواستن بگن ولی به دلايلی يادشون رفت.)
پ.ن2 : بابا يه شب که 1000 شب نمی شه ، می شه؟

2004-10-04T01:31:00.000+03:30

می دونين من به جبران خليل جبران يه جورايی ايمان اوردم . خيلی عالی می نويسه اينو از وقتی می گم که کتاب شعرشو خوندم . شعراش ديگه خداست.
اين متن پايين از کتاب "باغ پيامبر و سرگردان" می نويسم . تا بعد از شعراش هم اينجا بنويسم...
صدفی به صدفِ ديگری گفت :"درد عظيمی در درونم دارم. سنگين و گرد است و آزارم می دهد."
صدف ديگر با غرور و نخوت گفت :"آسمان و دريا رو شکر ، که من چه از درون چه از بيرون ، سالمِ سالم ام."
در همان لحظه ، خرچنگی که از کنارشان می گذشت ، گفت و گوی آن دو صدف را شنيد و به آن صدفی که از درون و بيرون سالم بود ، گفت :"بله سالم و سرحالی ، اما حاصلِ درد ِ رفيق ات ، مرواريدی بسيار زِيباست ."

خوش بگذره

2004-10-03T23:11:00.000+03:30

بابا اين بلاگر قاط زده (يعنی اذيت می کنه)
يه دونه پست نوشتم 60 تا از روش زد، يک ساعته دارم پاک می کنم.
خوب اينم از اين...
فعلا ديگه حرفی نيست ، فقط اينکه بعضی وقتا کشف کردن چيزای جديد يعنی شکستن همه قديميا و اين شکستن دردناکه.
و ديدن محلای قديمی که يه روزی هر روز می ديدی و برات خاطرات اضطراب آوری داره، ولی الان که رد می شی، راحت و آزادی، جالبه. مثل اينکه اون موقع اين خيابونا با اضطرابشون به تو تسلط داشتن و حالا که بزرگ شدی تويی که به اونا تسلط داری .
يه جور ديگش اينه که گليب می گه : وقتی الان می ری و دبستان و راهنمايی که توش درس خونديو می بينی ، می بينی چقدر کوچيک ِ . در حاليکه اونموقع که درس می خوندی اينجا بزرگتر بوده.
همه اينا برای اينکه بگيم : اين نيز می گذرد.
(خداييش می خواستم خيلی ننويسم)
خوش بگذره.

2004-10-03T22:33:00.004+03:30

wow
شب تولد آدم، شب خوبيه . در کنار دوستان خوب ، شب بيادموندنی می شه
ديشب هم به ياد موندنی بود هم عالی . به من خيلی خوش گذشت در کنار آدمهايی که در کنار اونها بودن شادی آفرينه چون دوستيهاشون بر مبنای محبت و معرفته و شاديه .
اميدوارم دوستی منم اينجوری باشه.
مرسی...
خوش بگذره

پ.ن : فيلم خيلی خوبی شده، و در مقابل CD های کامل از عکسها معاوضه می شه، در ضمن بگم اول CD عکسها رو می گيريم، بعد cd فيلم می ديم.

اين قسمت به قسمت بالا اضافه می شه، چون دوست خوب برای روز تولدم فرستاده و خيلی قشنگه
Baraye anke kami hata agar shode kami zendegi kard,do tavalod lazem ast.tavalode jesm va sepas tavalode rooh.har do tavalod manande kande shodan hastand.tavalode aval jesm ra be in donya miavarad va tavalode dovom rooh ra be aseman miferestad.
Omidvaram ye rooz oono behet tabrik begam
بازم مرسی

2004-10-02T01:27:00.000+03:30

يه سری جمله باحال(از يه محل قديمی)
- خدا پرواز را آفريد انسان قفس را .
- عدد 4 به نقطه نامعلومی چشم دوخته است.
- عدد 6 چانه اش را لب ديوار باغ گذاشته و باغ را تماشا می کند.
- عدد 8 هفتی است که بالانس زده است.
- عدد 9 با ساير اعداد قهر است.
- مرگ شايعه عمر جاودانه را تکذيب می کند

خوش بگذره.

2004-10-01T23:24:00.000+03:30

در راستای انجام دادن کارايی که دل می خواهد می تونم بگم که
گذشتن از خط قرمز احساس خوبيه و انجام دادن کارايی که بقيه می گن انجام نده ، خيلی کيف می ده...
مرسی اِبولا مرسی گليب به خاطر حمايتتون...
خوش بگذره.
پ.ن: کيف می ده شب تولد آدم ، خيابونارو چراغونی کرده باشن و همه جا شيرينی بدن... عيدتون مبارک

2004-09-30T21:51:00.000+03:30

امروز که رفته بودم پارک، داشتم از تنهاييم لذت می بردم و راحت و آسوده به اطرافم گوش می دادم. چون وقتی آدم با يکی ديگه است ، ملزم به حرف زدن و يا گوش دادنه و کمتر می تونه به اطرافش توجه کنه. با اين حال دلم می خواست با يه آدم غريبه حرف بزنم . نه اينکه حرف خاصی داشته باشم ، فقط بگم سلام! خوبين ؟
اونوقت ياد يک سال پيش افتادم که با يه سری آدم غريبه آشنا شدم . اونموقع با تَنْتَنانی و دوتا از دوستاش تصميم گرفتيم هر يکشنبه بريم کوه ()
دفعه اول يا دومی که رفتيم ، خيلی اتفاقی با يه پسری آشنا شديم که با يه سری خانوم مسن تر از خودش اومده بود کوه . ظاهرا ناراضی بود از اينکه هيچ جوونی تو کوه نيست و اون خانوما تا مارو ديدن به پسره گفتن که اِ بيا اينم جوون . بعد چون ما خيلی اونروز حس ورزشکاری بهمون دست داده بود ، می خواستيم تا ايستگاه 5 بريم، اون خانوما به پسره گفتن ما برمی گرديم و از اينجا به بعد تو با اين دختر خانوما برو.
اسم پسره متاسفانه يادم نيست ، ولی تا جايی که يادمه از ما کوچيک تر بود. خلاصه ما رو برد تا ايستگاه 5 . طرفای زمستون بود يا اينکه تازه زمستون تموم شده بود . چون يادمه اون بالا هنوز برف بود.
منظره های قشنگی رو ديديم و چون وسط هفته اومده بوديم کوه، از آدمهای اضافی خالی بود و فقط کوهنوردهای حرفه ای اونجا بودن. اکثرا هم آقا و خانوم های مسن بودن . همه وقتی همو می ديدن، سلام عليک می کردن و اين پسره رو هم انگار می شناختنش .
يادمه يه نمه هم بارون می زد و ما با کلی غرغر و خستگی تا ايستگاه 5 رفتيم و اون پسره گفت بياين ببرمتون يه جای جالب و بعد مارو از ايستگاه 5 هم برد بالاتر ( اون دفعه اول پدرمون دراومد :) ). از پشت يه باغ گيلاس رد کرد ( اونموقع خشک بود) و رسيديم به يک جايی که چند نفر سرپناه درست کرده بودن و بعد يکسری پيرمرد اونجا ديديم که دور هم جمع بودن و داشتن چايی می خوردن.
پسره رو می شناختن ، باهاش کلی خوش و بش کردن و اون مارو معرفی کرد و اونا کلی مارو تحويل گرفتن . بهمون چای زغالی دادن ( خوشمزه ترين چايی بود که خوردم ) با يه سوپ تند . يکيشون بود که سردستشون بود ، اسمش يادم نيست ولی خيلی پيرمرد سرحالی بود . می گفت هر روز می ياد کوه به غير از جمعه ها .
خلاصه توی اون مدتی که ماهر يکشنبه می رفتيم کوه، می رفتيم اونجا پيشش . باهاش چايی می خورديم و سيب زمينی براش می برديم و توی آتيش می انداختيم ومی خورديم . اون برامون از اون سوپ معروفش درست می کرد و بعد پيرمردهای ديگه می يومدن و با هم حرف می زديم و از همه چيز . اونا برامون تعريف می کردن از چيزايی که ديدن و شنيدن و بعضی وقتام باهاشون سر مسائل بحث می کرديم . بعد با هم از کوه می يومديم پايين و هر کی می رفت به سمت زندگی خودش تا يکشنبه ديگه...
متاسفانه بعد يه مدت يه پای گروه ما مريض شدو ما هم ادامه نداديم . ولی امروز کلی يادشون کرده بودم . جناب هاپولی می فرمايند اين به خاطر جوونی که انقدر کله خرين وگرنه خيلی کار خطرناکی می کردين.
منم می گم نمی دونم والا ولی خوبيش اينه که با آدمای غريبه، آشنا شديم.

خوش بگذره
پ.ن : راستی اينم بگم که اونموقع بعضيا خيلی هوای يار داشتن و هی می رفتن بالای کوه شعرای عاشقانه می خوندن و دلشون می خواست وقتی برمی گردن پايين، يارشون اون پايين منتظرشون باشه. البته حالا ديگه يارشون همه جا پيششونه چه بالای کوه، چه پايين کوه.

2004-09-30T21:37:00.000+03:30

تازگيها فهميدم که هرکاری بخوام می تونم انجام بدم، می تونم توی مسير خونه وايسم و يه منظره دوست داشتنی رو نگاه کنم. بعد يادم بياد که خيلی وقته پياده روی نکردم . يادم بياد که از اينکه همش با ماشين اينور اونور رفتم خسته شدم و دلم می خواد از ماشينم بيام بيرون و هوا رو تنفس کنم و هوا از رو پوستم رد بشه. بعد بازم يادم بياد که اِ من از امروز صبح چقدر هوس کوه کردم و هی هم کوهنورد ديدم و هی به حالشون غبطه خوردم...
بعد يه دفعه تصميم بگيری که بزنی ماشين و کنار و بری تنهايی يه دوری تو فضای سبز پارک بزنی . اول فکر می کنی تنهايی کيفی نميه ، بعد می گی چرا! تنهاييم کيف می ده.پياده بشی و بری تو پارکی که فواره هاش بازن و هواشم تو مرز بين صبح و شبه.
بری از کنار آدما ردبشی . وقتی داری راه ميری،دستاتو بازو بسته بکنی جوری که به هم بخورن و صدا بدن ، انگار که داری دست می زنی. بعد بری آروم و با حوصله غرفه های توی پارک ونگاه کنی و با فروشنده هاش حرف بزنی . بعد هم بری سمت فواره هايی که می چرخن. مثل اون بچگی ها وايسی که بيان بهت برسن وبعد يه ذره قبل اينکه بهت برسن از دستشون در بری و اگه هم که خيست کردن برگردی بشون بخوندی .
آره، همه اين کاررا رو خواستم و انحام دادم ...
کم کم دارم بزرگ می شم، نه؟

2004-09-29T20:14:00.000+03:30

به قول معروف عدو شود سبب خير و ما امروز که افتاديم و مريض شديم ، رسيديم به کارهای عقب افتاده برسيم و يه تغييراتی تو اين وبلاگ بدهيم.
اگه يادتون باشه اون اول که بروبچز اومدن و اينجا رو ديدن و خوندن نوشتم که درباره اينجا توضيحاتی می دم و حالا اگه يه نگاه به سمت چپ بندازين می ببينين که يه سه تا لينک اضافه شده ، که توضيحاتی در باره اينجانب و تا حدی اينجا دادم . برين و بخونين و حتما حتما نظراتونو اينجا بگين من منتظر نظرات شما هستم .

مرسی از کامنت هايی که می ذارين
خوش بگذره

2004-09-28T18:45:00.000+03:30

اين قسم به خدا که بخرين
اون قسم به خدا که همين الان خريدم...
و هر دو به خدا دروغ می گن...

2004-09-28T08:28:00.000+03:30

کتاب "نامه های عاشقانه پيامبر" خيلی خوبه ، مال جبران خليل جبران ، حرفهای خوبی داره . بار اولی که اسم اين کتاب و ديدم فکر کردم منظورش از پيامبر حضرت محمد(ص) است و تعجب کردم .
بعدها فهميدم که جبران خليل جبران يک کتاب داره و يک شخصيت معروف به نام پيامبر . برای نوشتن اين کتاب يک مشوق و همکار خوب داشته که نامه های که با اون رد و بدل می کرده توی کتاب نامه های عاشقانه پيامبر اومده که البته گردآوريش کار پائولو کوئيلو ِ .
بعد کتاب پيامبر رو گرفتم ، ترجمه الهی قمشه ای با حواشی مختلفش . کتاب فوق العاده ای . من يه سری از جمله هاشو اينجا می نويسم.
اين جمله ها رو به ياد دوستی می نويسم که تو لحظه هايی شاد و غمگين امسال تابستون ، هميشه پيشم بوده و بودنش بهترين کمک بوده .
و البته برای خوندن اونايی که بايد بخونن و فکر کنن...

- بيا تا در راه پيوند دو روح که يکديگر را درک می کنند سنگی نيندازيم..
- سکوت می کند تا سخنانی را که به سبب غوغای سخنها به گوشها می رسد دريابد و بهنگام باز گو کند.

- پس چه باشد عشق ؟ دريای عدم
درشکسته عقل را آنجا قدم (مثنوی)

- ای آنکه به تقرير و بيان دم زنی از عشق
ما با تو نداريم سخن ، خيرو سلامت (حافظ)

- باغ پيامبر
من سکوت اختران آسمان دانم که چيست
من سکوت عمق بحر بيکران دانم که چيست
من سکوت دختر محجوب پر احساس را
در حضورمرد محجوب جوان دانم که چيست
من سکوتی را که تنها بانوای سازو چنگ
در ميان انجمن گردد بيان دانم که چيست (الهی قمشی)

-چه بسيار که از غمها شکوه می کنم و قلبم بدان غمها بر خود می بالد.
کدام کس می تواند از رنج و تنهايی خويش بدون دردو حسرت جدا شود؟

خوش بگذره

2004-09-28T08:24:00.000+03:30

يه ابر ديدم توی آسمون، حرکت می کرد. بهش گفتم وقتی رفتی و توی مسيرت يکی ديگه رو مثل من ديدی روی پشت بام تنها نشسته، سلام منو برسون. دلم می خواست سوار ابر می شدم با هاش حرکت می کردم.
حالا فهميدم ابرا يه روزی می رن روی زمين ، آب می شن و می يان روی زمين . اميدوارم اين تکه ابری که ديدم قبل اينکه بارون بشه ، يه نفری رو ببينه که سلام منو بهش برسونه...

2004-09-27T23:34:00.000+03:30

ciao*

انشاءالله که همگی دوستان محترم و محترمه خوش وخرم باشند .
با عرض پوزش از اينکه ما بازهم دير به روز رسانی می کنيم و اخبار يذره دست چندم تحويل شما می دهيم ، ولی خب کاريش نميشه کرد حس وبلاگ نويسی بدجوری در وجودمان غليان کرده و فعلا مطلبی که به ذهن می آيد همين است:

اخبار عروسی:
- چون تا هفته ديگر همه اوضاع احوال زندگانی حول و حوش عروسی می گردد، از اخبار عروسی رو اينجا می ياريم
آخرين اخبار اينه که کارتهای عروسی کاملا آماده است و در صورتی که جزء مدعوين باشين ، يک عدد از اونها رو دريافت می کنين و اگه دريافت کردين ، خيلی به سادگی از کنارش نگذرين ، چون برای درست شدن اون کارت خوشگل که خواهيد ديد ، تعدادی نيروی انسانی يک روز فعاليت کردن ، که البته آخر سر هم عروس خانوم به طور شايسته و خوشمزه ای ازشون پذيرايی کردن.
- نکته دوم اينکه که اگه جزء افرادی هستين که می تونين يه جوری خودتون رو خونه مردم دعوت کنين ، خيلی سريع برای خونه عروس خانوم ما اقدام کنين . چون ضرب المثل " فلفل نبين چه ريزه ، بشکن ببين چه تيزه " در مورد اين عروس خانوم صادقه و دستپختش عاليه ، که برای يه عروس ِ نو عروس خيلی خوبه . پس زودتر تا سرش شلوغ نشده ، يه نهاری شامی برين خونشون . ما دوبار نهار اونجا بوديم ، خداييش توپ ِ توپ بود .

فعلا اين از اين ، بازم خدمت می رسيم
خوش بگذره

پ.ن* : به زبون ايتاليايی ها يعنی سلام

گفتم بازم برمی گردم ، ديدين
با اينکه به قول معروف "شنيدن کی بود مانند ديدن" که می شه اينجوريم گفت که ديدن کی بود مانند چشيدن ولی خب ما عکسای غذاهای خوشمزه ای رو که خونه عروس خانوم خورديم رو اينجا می ذاريم که شمام ببينين
البته عکسهای ديگه ای هم هست از مراحل به خونه بخت فرستادن عروس خانوم که به خاطر مسائل security نمی تونيم بذاريم اينجا و بعدا cdايش به افرادی که حق دسترسی مناسب داشته باشن ، داده می شود

و اينم سفره ناهار دوم که از اولی خوشمزه تر بود...

اينم تصويری از حاصل دسترنج 4 نيروی انسانی در طول يک روز کاری...

پ.ن : البته اون سالادهايم که هميشه حضور پرنگی دارن و درست کردنشون توانايی خاصی می خواد رو هم در نظر بگيرين.

انشاءالله هميشه خوش بگذره

2004-09-25T08:07:00.000+03:30

سبزی و خوشگلی درختا و آبی دريا وقتی تو ماشين کولر دار هستی و خنکی ، قشنگ تره .
آخه وقتی پياده بشی و گرما و شرجی بودن هوا بخوره تو صورتت . انقدر حالت گرفته می شه که خوشگلی اطراف به نظرت نمی ياد . اونوقته که می شه فهميد چرا جونای اينجا اينهمه خوشگلی و سبزی هوا ی خوب رو ول می کنن و می خوان بيان تهران .
آخه از وقتی چشم وا می کنن دور و اطرافشون پر سبزيه . همه جا سبز و شرجی و خوش آب وهوا. خب برای همينه که سبزی رو ول می کنن ميان دنبال آهن و کار و تهران ...
سبزيش بدرد همين چند روز می خوره که بيای تفريح با دوستان و زير کولر يا نو ک کوه و خوش بگذرونی . سه چهار روزم بمونی و بعد برگردی و تو راه برگشتم خدارو شکر کنی که پدر مادر ت رو بهت داد که اين امکانات برات بسازن و خوش باشی.
باز برگردی تهران که سبز نيست ولی خيلی چيزای ديگه هست ...
از تو ماشين کولر دار بيرون خوشگل تره ، کوها سبزترن و آسمون آبی تر و دريا قشنگ تره ...

خدارو شکر

2004-09-25T07:40:00.000+03:30

انتهای رود-

يه چند وقتی يه قاصدک زندونی کرده بودم. آخه يه روز ساف اومد پيش من ، من تو اتاق نشسته بودم ، تازه اونجا ها اصلا خبری از قاصدک نبود . معلوم نبود از کجا اومده ، اصولا معلوم نيست قاصدکها از کجا می يان . ولی خب اون صاف اومد اونجا پيش من و منم تنها بودم. برش داشتم گذاشتمش توی صندوقچم . خب فکر کردم مال منه و بايد پيش خودم نگهش دارم .
امان از دست آدمها ...
يه مدت نگهش داشتم ، به ياد اونی که قرار بود بياد برای پرکردن تنهاييم ولی فکر کنم قرارش يادش رفته بود . خلاصه نگهش داشتم . هر چند وقت يه بارم در صندوقچه رو باز می کردم نازش می کردم ، بوسش می کردم ، دوباره می ذاشتمش سر جاش .
ولی بعد يه مدت فهميدم که نبايد قاصدک رو نگه داشت ، بايد پرش داد بره ، حتی اگر مال خودت باشه . منم کار بدی کرده بودم که قاصدک و تو صندوقچه زندونی کرده بودم -> يه شب رفتم بالا پشتبون که آزادش کنم . ديدم چند تا از پراش کنده شده .
نمی دونم کی ! شايد توی همون دفعاتی که می يوردمش بيرون و نازش می کردم و بوسش می کردم . شايدم از همون اول که اومد پيشمو و گرفتمش ، اينجوری شد . شايدم وسايل ديگه ای که توی صندوقچه بودن به اين قاصدک حسودی می کردن و اذيتش کردن . به هر حال کنده شده بود پراش و من نفهميده بودم .
تا در صندوقچه رو باز کردم پريد بيرون.
من نمی خواستم اذيتش کنم . فقط می خواستم که پيشم بمونه ، چون خوشبختی می ياره . بايد ازش معذرت خواهی می کردم ولی نکردم و اون رفت...
از اون به بعد قاصدکا اطراف من می يان ولی پيشم نمی يان . ازم فرار می کنن . می دونن که من دوسشون دارم ، برای همين می يان که من ببينمشون ولی نمی ذارن من بگيرمشون . چون فکر می کنن مثل اون اوليه اذيت می شن .
به هر حال هنوزم قاصدک هست يک عالمه . ولی من يکی رو می خوام که بگيرم و بوسش کنم بفرستم بره . ديگه نگه نمی دارمش...

خوش بگذره

2004-09-24T16:40:00.000+03:30

با عرض سلام
با عرض پوزش از همه دوستان محترم و محترمه که اومدن و در اين دکون (به قول اصفهونيا) بسته ديدن، sorry (به قول خارجيا) از همگی . ولی خب همش هم تقصير بنده نبود ها ، اين خطوط پرسرعت و فوق العاده عالی مخابراتی ما دچار مشکل شده بودن و ايجاد noise می کردن يا به زبون راحتر تر انقدر رو خط تلفن سروصدا بود که صحبت تلفنی هم به سختی انجام می شد چه برسه به اينترنت و وبلاگ آپديت کردن و از اين حرفا ، بعدشم که همون طور که مستحضرين تعطيلات تابستانی به پايان رسيده و نخود نخود هر که از خانه خود درآيد برود سرکار و زندگی خود، ما هم بايد يه سر تشريف می برديم مشهد مقدس برای رسيدگی به اوضاع احوال اونجا، چون درسته که خيلی در زمينه دانشگاه لازم نيست فسفر بسوزونيم ولی خب بايد هر يه چند وقت يه باری اونجا يه سری بزنيم ببينيم چه خبره .
در حال حاضر هم که خدمت دوستان هستم ، از سفر مشهد مقدس برگشتيم و با اينکه فصل بازگشايی مدرسه هاست اوصولا آدم بايد سر کلاس و درس باشه ، ما ديديم چون اوضاع کم وبيش تق ولق و از طرفی امور مهمتر از دانشگاه رفتن در شهر غريب ، تو شهر خودمون در جريانه ، ترجيح داديم که فصل تابستان رو يه دوهفته ای بيشتر کش بديم و فعلا در همين شهر دوست داشتنی خدمت دوستان و خانواده و فاميل باشيم ، تابعد خدا چه خواهد .

خوش بگذره

پ.ن : البته همه در جريان هستن (اگه هم نيستن تو جريان می يان ) که اموری چون به خونه بخت فرستادن دوست عزيزمان هست که مارو اينجا نگه داشته ، وگرنه ما از روز ازل بسيار بسيار بچه درسخون و بموقع سر کلاس برويی بوديم و هستيم
پ.ن : با اينکه اين چند وقت سعادت بروز رسانی (همون update خودمون) وبلاگ رو نداشتيم ولی يه سری مطلب نوشتيم در مورد شمال و تعطيلات تابستانی و چند موضوع ديگر که با کمی تاخير اينجا می ذاريمشون که دوستان بخونن و نظر بدن. به قول دوستی
يا حق